การบริหารจัดการศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูงจังหวัดเชียงใหม่กับการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูง

Main Article Content

เฉลิมลาภ ศิริวรรณ
ธรรมพร ตันตรา

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) การบริหารจัดการและการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูงของศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูงจังหวัดเชียงใหม่ (2) เงื่อนไขและปัจจัยสนับสนุนการบริหารจัดการและการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูง (3) รูปธรรมความสำเร็จในการบริหารจัดการการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูง และ (4) แนวทางการบริหารจัดการที่เหมาะสมเพื่อการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูงอย่างยั่งยืน การวิจัยนี้ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพใช้รูปแบบการวิเคราะห์–สังเคราะห์ข้อมูลจากเอกสาร การสัมภาษณ์เชิงลึก และการสนทนากลุ่ม โดยกลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 41 คน ประกอบด้วย ผู้อำนวยการและเจ้าหน้าที่ศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูงจังหวัดเชียงใหม่ ภาคีเครือข่ายในพื้นที่ ผู้นำท้องที่ ผู้นำชุมชน และราษฎรบนพื้นที่สูงที่เข้าร่วมกิจกรรม เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บข้อมูลคือ แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง และแบบบันทึกการสังเกต การวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา และการสังเคราะห์เชิงเปรียบเทียบ


ผลการวิจัยพบว่า ศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูงจังหวัดเชียงใหม่ มีบทบาทสำคัญในฐานะกลไกรัฐที่เชื่อมโยงนโยบายส่วนกลางสู่พื้นที่ โดยใช้แนวทางการบริหารจัดการแบบบูรณาการเชิงพื้นที่ที่ยึดประชาชนเป็นศูนย์กลาง และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ปัจจัยสนับสนุนความสำเร็จได้แก่ นโยบายภาครัฐ บุคลากรเชิงพื้นที่ การมีส่วนร่วมของชุมชน และทุนทางวัฒนธรรม ส่วนอุปสรรคสำคัญคือ ภูมิประเทศที่ทุรกันดารและข้อจำกัดด้านทรัพยากร ผลการถอดบทเรียนจากบ้านผาหมอนโมเดล พบว่า การบริหารจัดการแบบมีส่วนร่วมช่วยสร้างความเข้มแข็งและความยั่งยืนของชุมชนบนพื้นที่สูง ข้อเสนอแนะจากการวิจัย ได้แก่ (1) ภาครัฐควรกระจายอำนาจการบริหารและงบประมาณสู่พื้นที่ เพื่อให้ศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูง สามารถดำเนินงานได้อย่างต่อเนื่อง (2) ควรพัฒนาศักยภาพบุคลากรและระบบการจัดการความรู้ในระดับพื้นที่ และ (3) ควรขยายผลต้นแบบชุมชนเข้มแข็ง เช่น “ผาหมอนโมเดล” สู่พื้นที่สูงอื่น ๆ เพื่อเสริมสร้างการพัฒนาอย่างยั่งยืนบนฐานทุนสังคมและวัฒนธรรมของชุมชน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ศิริวรรณ เ., & ตันตรา ธ. (2026). การบริหารจัดการศูนย์พัฒนาราษฎรบนพื้นที่สูงจังหวัดเชียงใหม่กับการพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูง. วารสารภูมินิเวศพัฒนาอย่างยั่งยืน, 7(1), 37–51. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/AJ-SHaDa/article/view/6623
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2555). โครงการคลังปัญญางานพัฒนาชาวเขา 53 ปี. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ.

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2559). คู่มือการพัฒนาสังคมและสวัสดิการสังคมบนพื้นที่สูง ปีงบประมาณ 2559. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ.

กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2567). รูปแบบการจัดสวัสดิการที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มชาติพันธุ์: กรณีศึกษา ศูนย์ส่งเสริมการจัดสวัสดิการสังคมชุนชมบนพื้นที่สูง (ศสส.) บ้านผาหมอน ตำบลบ้านหลวง อำเภอจอมทอง จังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการนครินทร์ เมฆไตรรัตน์. (2549). การมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการชุมชน. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาชุมชน.

วิโรจน์ ณ ระนอง. (2561). การพัฒนาชุมชนบนพื้นที่สูงแบบมีส่วนร่วม. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัย เชียงใหม่.

Arnstein, S. (1969). A Ladder of Citizen Participation. Journal of the American Planning Association, 35(4), 216–224.

Fayol, H. (1916). Administration Industrielle et Générale. Paris: Dunod.

Stufflebeam, D. L. (1971). The use of experimental design in educational evaluation. Journal of Educational Measurement, 8(4), 267–274.

UNDP. (2015). Sustainable Development Goals. United Nations.

United Nations. (1987). Report of the World Commission on Environment and Development: Our Common Future.