รูปแบบการบริหารจัดการศาสนสมบัติ (ที่ดิน) วัดทรายมูลเมือง ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่

Main Article Content

โชติกา พละศักดิ์
อุเทน ลาพิงค์

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาการบริหารจัดการศาสนสมบัติ (ที่ดิน) 2) เพื่อวิเคราะห์ปัญหาและอุปสรรคการบริหารจัดการศาสนสมบัติ 3) เพื่อนำเสนอแนวทางการบริหารจัดการศาสนสมบัติ
วัดทรายมูลเมือง ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่ เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ค้นคว้าข้อมูลจากเอกสาร สัมภาษณ์เชิงลึก วิเคราะห์โดยวิธีการพรรณนา 


ผลการวิจัยพบว่า 1) การบริหารจัดการศาสนสมบัติ (ที่ดิน) วัดทรายมูลเมือง จัดทำสัญญาเช่าที่ดินอย่างเป็นระบบ โปร่งใส และถูกต้องตามกฎหมาย ทำให้วัดมีรายได้มั่นคง พัฒนากิจกรรมทางพระพุทธศาสนาได้อย่างมีประสิทธิภาพ ผู้เช่าได้รับความมั่นคงด้านสิทธิการอยู่อาศัยและลดข้อพิพาทในชุมชน การนำหลักพุทธธรรม ได้แก่ พรหมวิหาร 4 สาราณียธรรม 6 และสัปปุริสธรรม 7 มาใช้ในการบริหาร ยังเสริมสร้างความสามัคคีและภาพลักษณ์ที่ดีของวัดในฐานะศูนย์กลางความยุติธรรมและความร่วมมือของชุมชน 2) ปัญหาหลักคือการขาดความรู้ความเข้าใจเรื่องกฎหมายและระเบียบการใช้ที่ดิน จึงเกิดความขัดแย้งและความไม่ชัดเจนในการจัดการ แม้มีการแก้ไขด้วยการทำสัญญาเช่าที่ถูกต้องตามกฎหมาย ได้รับความช่วยเหลือจากสำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดเชียงใหม่ แต่กระบวนการดังกล่าวยังพบอุปสรรคจากการต่อต้านและความล่าช้าในการดำเนินการ 3) แนวทางการบริหารจัดการควรมุ่งเน้นพัฒนาความรู้ความเข้าใจด้านกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง ผ่านการอบรมบุคลากรและการจัดทำสัญญาเช่าที่ชัดเจนโปร่งใส สร้างความร่วมมือและป้องกันความขัดแย้งระหว่างวัดกับชุมชน โดยใช้หลักธรรมในการบริหารเพื่อส่งเสริมความสัมพันธ์ที่ดีและยั่งยืน พร้อมทั้งให้สำนักงานพระพุทธศาสนาจังหวัดเชียงใหม่เป็นที่ปรึกษา เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการให้มีมาตรฐานและโปร่งใสมากยิ่งขึ้น

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พละศักดิ์ โ., & ลาพิงค์ อ. (2026). รูปแบบการบริหารจัดการศาสนสมบัติ (ที่ดิน) วัดทรายมูลเมือง ตำบลพระสิงห์ อำเภอเมืองเชียงใหม่ จังหวัดเชียงใหม่. วารสารธรรมวัตร, 7(1), 12–21. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/tmwj/article/view/8333
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

พระครูชยพัฒนาทร. (2564). พัฒนาการของวัดในสังคมไทย. วารสารวิทยาลัยนครราชสีมา (สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์), 15(1), 319-333.

พระครูโสภิตธำรงกิตติ์ วรสิทธิ เจริญพุฒ. (2562). การจัดการวัดอย่างมีประสิทธิผลของคณะสงฆ์ภาค 15. วารสารรัฐศาสตรปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, 6(2), 277-298.

พระปลัดศานิตย์ นิจฺจงฺคุโณ และคณะ. (2563). การจัดการศาสนสมบัติเชิงบูรณาการของวัดในเขตตำบล

บางม่วง อำเภอบางใหญ่ จังวัดนนทบุรี. วารสารรามคำแหง ฉบับบัณฑิตวิทยาลัย, 3(1), 31-46.

พระภาวัช โชติวโร และคณะ. (2562). การบริหารจัดการศาสนสมบัติของวัดในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 8(1), 13-26.

พระมหาคำพันธ์ ปภากโร และคณะ. (2556). การจัดการที่ดินของวัดในพระพุทธศาสนา(รายงานวิจัย).สถาบันวิจัยพุทธศาสตร์: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505 และที่แก้ไขเพิ่มเติม. (2505). (2505, 31 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 79 ตอนที่ 115 ฉบับพิเศษ, หน้า 29.

ฤดีมาศ พรมอารักษ์ และคณะ. (2564). แนวทางการจัดการศาสนสมบัติของวัดในเขตตำบลในเมือง อำเภอเมืองนครพนม จังหวัดนครพนม. Journal of Modern Learning Development, 6(6), 53-66.