วิธีการฟื้นฟูวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ของ พระเทพวชิราธิบดี (ฤทธิรงค์ ญาณวโร) เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่-ลำพูน-แม่ฮ่องสอน (ธรรมยุต)

Main Article Content

สนั่น ช่างปรุง
ทรงศักดิ์ พรมดี

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพและปัญหาวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ 2) เพื่อศึกษาวิธีการฟื้นฟูวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ของพระเทพวชิราธิบดี เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่-ลำพูน-แม่ฮ่องสอน (ธรรมยุต) 3) เพื่อวิเคราะห์วิธีการฟื้นฟูวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ ของพระเทพวชิราธิบดี (ฤทธิรงค์ ญาณวโร) เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่-ลำพูน-แม่ฮ่องสอน (ธรรมยุต) เป็นวิจัยเชิงคุณภาพ ศึกษาเอกสาร และเครื่องมือในการเก็บรวบรวมข้อมูลวิจัยเชิงลึก วิเคราะห์โดยวิธีการพรรณนา


ผลการวิจัยพบว่า 1) ปัญหาวัดร้างจำนวนมากไม่มีการขึ้นทะเบียนหรือไม่มีเอกสารสิทธิ์ชัดเจน และวัดร้างบางแห่งตั้งอยู่ในพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติ เขตอุทยานแห่งชาติ หรือพื้นที่ราชการอื่นๆ ทำให้เกิดความซ้ำซ้อนทางกฎหมายและขัดแย้งกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง นอกจากนี้ ยังมีปัญหาการลักลอบขุดค้นหาโบราณวัตถุ
2) วิธีการฟื้นฟูวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ของพระเทพวชิราธิบดี เป็นกระบวนการที่มีความร่วมมือแบบบูรณาการ ระหว่างหน่วยงานภาครัฐ คณะสงฆ์ และชุมชน โดยคำนึงถึงการอนุรักษ์โบราณสถานและมรดกทางศาสนา เน้นการมีส่วนร่วมของคณะสงฆ์และชุมชนในท้องถิ่น และมอบหมายพระภิกษุผู้มีความรู้ความสามารถเข้าไปนำการพัฒนา พร้อมส่งเสริมให้ประชาชนร่วมแรงร่วมใจสร้างบุญและรักษาคุณค่าทางจิตใจของวัด และ 3) วิธีการฟื้นฟูวัดร้างของพระเทพวชิราธิบดีเป็นแนวทางที่มีระบบและรอบด้าน ผสมผสานมิติศาสนา วัฒนธรรม ประวัติศาสตร์ รัฐ และชุมชนอย่างกลมกลืน โดยเน้นการมีส่วนร่วมและยึดหลักกฎหมายอย่างเคร่งครัด ส่งผลให้วัดร้างกลับมาเป็นศูนย์กลางศรัทธาและการเรียนรู้อย่างยั่งยืน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ช่างปรุง ส., & พรมดี ท. (2026). วิธีการฟื้นฟูวัดร้างในจังหวัดเชียงใหม่ของ พระเทพวชิราธิบดี (ฤทธิรงค์ ญาณวโร) เจ้าคณะจังหวัดเชียงใหม่-ลำพูน-แม่ฮ่องสอน (ธรรมยุต). วารสารธรรมวัตร, 7(1), 1–11. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/tmwj/article/view/8330
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กนกวรรณ ศรีปัญญา. (2563). การบริหารจัดการวัดร้างในจังหวัดเชียงราย. (วิทยานิพนธ์ศิลปะศาสตร

มหาบัณฑิต สาขาวิชาการพัฒนาสังคม). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย.

แทนวุธธา ไทยสันทัด. (2555). วัดร้าง ปัญหาและโอกาสสำหรับเมืองเก่าเชียงใหม่. เชียงใหม่: มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

พระมหาสุนันท์ สุนนฺโท, ดร. และคณะ. (2561). พุทธบูรณาการเพื่อการบริหารจัดการศาสนสมบัติของวัด ในพระพุทธศาสนา. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์, 7(2-2), 117–128.

ยลรวี รัตนวิชัย และคณะ. (2568). แนวทางการบริหารจัดการวัดร้างในจังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์, 9(4), 347–360.

รัชณีย์ เจริญนนท์ และคณะ. (2560). แนวทางการฟื้นฟูวัดร้างในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศไทย วารสารช่อพะยอม, 28(2), 194–200.

ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ. (2505). พระราชบัญญัติคณะสงฆ์ พ.ศ. 2505. (2505, 3 ธันวาคม). ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ. เล่ม 79 ตอนที่ 115, หน้า 35.

ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ. (121) พระราชบัญญัติลักษณะปกครองสงฆ์ ร.ศ. 121. (รศ 121, 20 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา ฉบับพิเศษ. เล่ม 19, หน้า 296.

สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ. (2562). คู่มือการดูแลและจัดการศาสนสมบัติ. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์สำนักงานพระพุทธศาสนาแห่งชาติ.