การขับเคลื่อนอธิปไตยทางอาหารเพื่อการพึ่งพาตนเองของชาวบ้านในชุมชน บ้านบางปลาก่าย ตำบลหนองดินแดง อำเภอเมือง จังหวัดนครปฐม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาสภาพอธิปไตยทางอาหารของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่าย 2) เพื่อส่งเสริมการพึ่งพาตนเองทางอาหารของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่าย และ 3) เพื่อเสนอรูปแบบการสร้างอธิปไตยทางอาหารสำหรับการพึ่งพาตนเองของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่าย เป็นการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 10 คน และการสนทนากลุ่มเฉพาะร่วมกับผู้ทรงคุณวุฒิ 8 คน ทำการวิเคราะห์เนื้อหานำเสนอเชิงพรรนา
ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพอธิปไตยทางอาหารของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่ายตำบลหนองดินแดง อำเภอเมืองนครปฐม จังหวัดนครปฐม พบความมั่นคงทางอาหาร คือ การมีอาหารพอเพียง การเข้าถึงอาหาร การใช้ประโยชน์จากอาหาร และการมีเสถียรภาพทางอาหาร และพบปัจจัยสนับสนุนการสร้างความมั่นคงด้านอาหาร คือ มีแหล่งผลิต มีภูมิปัญญาการผลิต มีการพึ่งพากันของคนในชุมชน และมีการคำนึงถึงสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ 2) การส่งเสริมการพึ่งพาตนเองทางอาหารของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่าย โดยการจัดการพื้นที่รอบบ้านเพื่อสร้างความมั่นคงด้านอาหารตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง มีกิจกรรมคือ สำรวจสภาพดิน ออกแบบแปลงปลูก เลือกชนิดของพืชผักสวนครัว การบำรุงดูแลรักษา และการจัดการผลผลิต 3) รูปแบบการสร้างอธิปไตยทางอาหารสำหรับการพึ่งพาตนเองของชาวบ้านในชุมชนบ้านบางปลาก่าย เรียกว่า “WIN Model” ประกอบด้วย W = Wisdom คือ การประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาความรู้กับนวัตกรรมใหม่ ๆ I = Idols คือ การมีต้นแบบให้เรียนรู้ N = Network คือ การมีเครือข่ายขยายการมีส่วนร่วม
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย. (2567). ความมั่นคงทางอาหารของประเทศไทย. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2567, จาก http://www.stat.bora.dopa.go.th/stat/y_stat55.html.
ประเวศ วะสี. (2549). พุทธศาสนากับการพัฒนา. กรุงเทพฯ: สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.).
พระไพศาล วิสาโล. (2560). ธรรมะกับชีวิต. กรุงเทพฯ: สวนเงินมีมา.
พระมหาประกาศิต ฐิติปสิทธิกร. (2562). แนวคิดพื้นฐานเพื่อการบริหารและการพัฒนา. พระนครศรีอยุธยา: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาบุญเลิศ ช่วยธานี และคณะ. (2567). การขับเคลื่อนปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงเพื่อการเปลี่ยนแปลงการดำรงชีพจากวิถีเศรษฐกิจแบบพึ่งตลาดสู่วิถีเศรษฐกิจแบบพึ่งตนเองของเกษตรกรชาวไรและไร่มันสำปะหลังอำเภอวิเชียรบุรี จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารนวัตกรรมการศึกษาและการวิจัย, 8(4), 2201–2222.
พระมหาหรรษา ธมฺมหาโส. (2565). การศึกษาเชิงพุทธกับการพัฒนาที่ยั่งยืน. นครปฐม: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พุทธทาสภิกขุ. (2545). คู่มือมนุษย์. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
สภาพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2561). รายงานประจำปี 2561 สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. กรุงเทพมหานคร: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ.
สำราญ พันทอง และคณะ. (2556). รูปแบบการผลิตผสมผสานพืชอาหารกับพืชพลังงาน กรณีพื้นที่ปลูกอ้อยและมันสำปะหลัง บ้านทิพโสต ตำบลดอนกลาง อำเภอโกสุมพิสัย จังหวัดมหาสารคาม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
สุวิมล สงกลาง และคณะ. (2561). รูปแบบความเพียงพอของอาหารและการจัดการอาหารปลอดภัยของชุมชนบ้านลาด บ้านท่าเจริญ ตำบลลาดพัฒนา อำเภอเมือง จังหวัดมหาสารคาม. กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการส่งเสริมวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม.
องค์การอาหารและเกษตรแห่งสหประชาชาติ (FAO). (2567). ความมั่นคงด้านอาหาร. ค้นเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ 2567. จาก https://www.fisheries.go.th/local/1232/74917.
แผนพัฒนาการเกษตรและสหกรณ์ของจังหวัดนครปฐม (พ.ศ. 2566–2570). (ไม่ระบุปี). นครปฐม: สำนักงานเกษตรและสหกรณ์จังหวัดนครปฐม สำนักงานปลัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์. (เอกสารอัดสำเนา)