ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวและการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อความพึงพอใจ ของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน

Main Article Content

Fei Fan
ธนกร สิริสุคันธา

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาระดับความคิดเห็นด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว
การจัดการสิ่งแวดล้อม และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน (2) เพื่อศึกษาปัจจัยด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว และการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน
กลุ่มตัวอย่าง คือ กลุ่มนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน จำนวน 385 คน เครื่องมือ คือ แบบสอบถามแบบออนไลน์ โดยใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสถิติเชิงอนุมานวิเคราะห์วิเคราะห์การถดถอยเชิงพหุ แบบ enter


ผลการศึกษาพบว่า (1) ระดับความคิดเห็นด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว การจัดการสิ่งแวดล้อม และความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีนอยู่ในระดับปานกลาง (2) ปัจจัยด้านศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว และการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
Fan, F., & สิริสุคันธา ธ. (2024). ศักยภาพแหล่งท่องเที่ยวและการจัดการสิ่งแวดล้อมที่ส่งผลต่อความพึงพอใจ ของนักท่องเที่ยวชาวจีนที่มาท่องเที่ยวเมืองเฉิงตู มณฑลเสฉวน สาธารณรัฐประชาชนจีน. วารสารธรรมวัตร, 5(1), 15–24. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/tmwj/article/view/3753
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เจตพัฒน์ พรมจีนและภฤศญา ปิยนุสรณ์. (2564). ความสัมพันธ์ของศักยภาพแหล่งท่องเที่ยว ความพึงพอใจและพฤติกรรมนักท่องเที่ยวชาวไทยในอุทยานแห่งชาติน้ำตกเจ็ดสาวน้อย จังหวัดสระบุรี. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 9, หน้า 677-697. มหาวิทยาลัยศิลปากร.

ตนุยา เพชรสง. (2564). ศักยภาพการท่องเที่ยวที่ส่งผลต่อความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยในจังหวัดพัทลุง. ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการท่องเที่ยวและโรงแรม มหาวิทยาลัยพะเยา.

ศิรินทร์ คีรีเพชร. (2561). ความพึงพอใจของนักท่องเที่ยวชาวไทยต่อการจัดการการท่องเที่ยวเชิงนิเวศของชุมชนบ้านคีรีวง อำเภอลานสกา จังหวัดนครศรีธรรมราช. HUSO Journal of Humanities and Social Sciences. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนคร.

Cochran, W.G. 1977. Sampling Techniques. (3rd ed.). New York : John Wiley and Sons Inc.

Cronbach, Lee. J. 1990. Essentials of Psychology Testing. (5th ed.). New York : Harper Collins Publishers Inc.

Debashish Roy. (2019). Factors Affecting Tourist Satisfaction: A Study in Sylhet Region.Department of Business Administration, Metropolitan University, Sylhet, Bangladesh.

Dickman, S. (1997). Tourism: an introductory text (3rd ed.). Sydney: Hodder Headline.

Edwina Dhyani Danaparamita. (2021). The Role of Environmental Management on Visitor Satisfaction of Bogor Botanical Gardens. International Journal of Multicultural and Multireligious Understanding. 8(8).

Jingxue Jessica Yuan (2019). Chinese Tourist Satisfaction with Yunnan Province, China. Journal of Hospitality & Leisure Marketing. 16(1-2).

South China Morning Post. (2022). ยุทธศาสตร์ “ท่องเที่ยวจีน” ระยะ 5 ปี. สืบค้นออนไลน์จากhttps://positioningmag.com/1372689