การสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของประชาชน เขตเทศบาลนครนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของประชาชนเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ 2) เปรียบเทียบระดับการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของประชาชนเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) ประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ของประชาชนเขตเทศบาลนครนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ เป็นการวิจัยเชิงผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ ประชาชนในพื้นที่เขตเทศบาลนครนครสวรรค์ จำนวน 398 คน เครื่องมือ ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า t-test และf-test ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ ได้แก่ บุคคลที่มีส่วนเกี่ยวข้อง จำนวน 17 รูป/คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้าง การวิเคราะห์ข้อมูล ใช้การสรุปแบบอุปนัย และการตีความ ผลการวิจัยพบว่า 1) ประชาชนมีความคิดเห็นต่อระดับการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ ด้านโดยรวม อยู่ในระดับมาก (= 3.73, S.D. = 0.15) 2) เปรียบเทียบระดับการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ พบว่า ประชาชนที่มีเพศ อายุ การศึกษา และอาชีพต่างกัน ความคิดเห็นต่อระดับการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ แตกต่างกัน 3) การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมในการสื่อสารทางการเมืองผ่านเครือข่ายสังคมออนไลน์ พบว่า 3.1) ปัญญาพละ เมื่อนำมาประยุกต์ใช้ในการสื่อสารทางการเมืองจะช่วยให้การสื่อสารมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น 3.2) วิริยะพละ สามารถสร้างการเปลี่ยนแปลงในทางที่ดีได้ โดยหมั่นติดตามข่าวสารและข้อมูลทางการเมืองอยู่เสมอ 3.3) อนวัชชพละ ควรนำมาประยุกต์ใช้ในทุกด้านของชีวิต รวมถึงการสื่อสารทางการเมือง 3.4) สังคหพละ ช่วยสร้างสังคมที่เป็นประชาธิปไตยที่เข้มแข็งและยั่งยืน สร้างความสามัคคีในสังคม
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ชนะศึก วิเศษชัย. (2568). การสื่อสารทางการเมืองกับการธำรงรักษาและสร้างความเข้มแข็งให้แก่ระบอบประชาธิปไตย. วารสารศิลปการจัดการ, 9(1), 444–461. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/jam/article/view/273696
ปภพพล เติมธีรกิจ. (2566). การใช้เครือข่ายสังคมออนไลน์ในการมีส่วนร่วมทางการเมือง: กรณีศึกษาจังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการนอร์ทเทิร์น, 9(3), 13-28. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/AJntc/article/view/1749
ปาริชาติ ชุมพงศ์. (2568). การสื่อสารของนักการเมืองท้องถิ่นที่มีผลต่อการบริหารงาน ขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช. [ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยสาขาวิชารัฐศาสตร์]. E-thesis Central Library Mahachulalongkornrajavidyalaya University https://e-thesis.mcu.ac.
th/items/8538
พระครูสมุทรวชิรานุวัตร (ธนัญชัย อริญฺชโย), พระครูสังฆรักษ์อธิวัฒน์ อธิวฑฺฒโน (วัตตะสิริชัย) และพระสมุห์กัมพล กิตฺติโก (บุญนิยม). (2569). การไตร่ตรองก่อนเผยแพร่สารทางการเมืองในสื่อสังคมออนไลน์: การประยุกต์หลักธรรมเพื่อการสื่อสารอย่างรับผิดชอบของพลเมือง. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 9(1), 193-206. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/bim/article/view/291614
พิบูลย์ เพียรพานิชกุล, อัฉราวรรณ์ ใจยะเขียว และยุทธนา ปาณีต. (2564). การสื่อสารทางการเมืองตามหลักพุทธธรรม. วารสารศรีล้านช้างปริทรรศน์, 7(2), 155-167. https://ojs.mbu.ac.th/index.php/jslc/
article/view/1803
มนัสนันท์ ศิวะพรพัฒนา. (2564). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองที่มีผลต่อการไปใช้สิทธิ์เลือกตั้งทั่วไปของประชาชนในอำเภอบ้านบึง จังหวัดชลบุรี. [สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย]. หลักสูตรบัณฑิตศึกษา ภาควิชารัฐศาสตร์. https://gradpol.mcu.ac.th/wp-content/uploads/%A1%E0
%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%AA%E0%B8%99%E0%B8%B1%E0%B8%99%E0%B8%97%E0%B9%8C-%E0%B8%A8%E0%B8%B4%E0%B8%A7%E0%
B8%B0%E0%B8%9E%E0%B8%A3%E0%B8%9E%E0%B8%B1%E0%B8%92%E0%B8%99%E0%B8%B2_watermark.pdf
มัลลิกา บุญมีตระกูล มหาสุข. (2565). การสื่อสารทางการเมืองผ่านสื่อสังคมออนไลน์. วารสารปรัชญาปริทรรศน์, 27(2), 63-81. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/phiv/
article/view/259896
สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนครสวรรค์. (2568). รายงานประจำปี 2568. สำนักงานส่งเสริมการปกครองท้องถิ่นจังหวัดนครสวรรค์. https://www.nw-local.go.th/files/com_order/2025-09_a26800b90baa621.pdf
สุหัทยา สินชัย. (2567). การสื่อสารทางการเมืองของนักการเมืองที่มีผลต่อการไปใช้สิทธิเลือกตั้งทั่วไป ของประชาชนในอำเภอเมือง จังหวัดชลบุรี. [สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย]. หลักสูตรบัณฑิตศึกษา ภาควิชารัฐศาสตร์. https://gradpol.mcu.ac.th/wp-content/uploads/2025/01/01-%E0%B8%99
%E0%B8%B2%E0%B8%87%E0%B8%AA%E0%B8%B8%E0%B8%AB%E0%B8%B1%E0%B8%97%E0%B8%A2%E0%B8%B2-%E0%B8%AA%E0%B8%B4
%E0%B8%99%E0%B8%8A%E0%B8%B1%E0%B8%A2_watermark.pdf
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.
