การพัฒนาการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักอิทธิบาทธรรม 2) วิเคราะห์ความสัมพันธ์ของหลักอิทธิบาทธรรมกับการบริหารงานตามหลัก PDCA ขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง และ3) เสนอแนวทางการพัฒนาการบริหารงานขององค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิงตามหลักอิทธิบาทธรรม การวิจัยเป็นแบบผสานวิธี โดยประยุกต์หลักอิทธิบาทธรรมร่วมกับแนวคิด PDCA ของวีระพล บดีรัฐ การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร ได้แก่ ประชาชนอายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 20,300 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างด้วยสูตรของ Taro Yamane ได้ 393 คน และสุ่มแบบแบ่งชั้นตามสัดส่วน เครื่องมือเป็นแบบสอบถามมาตรประมาณค่า 5 ระดับ มีค่า IOC ระหว่าง 0.60–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.930 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน การวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 24 รูป/คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการบริหารงานตามหลักอิทธิบาทธรรม โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (= 4.63, S.D. = 0.10) ส่วนการบริหารงานตามหลัก PDCA โดยภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุด (
= 4.54, S.D. = 0.03) 2) หลักอิทธิบาทธรรมมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการบริหารงานตามหลัก PDCA ในระดับต่ำ (r = 0.246) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 และ3) แนวทางการพัฒนาการบริหารงาน ประกอบด้วย 1) ด้าน Plan กำหนดนโยบายแบบมีส่วนร่วมและสร้างเครือข่ายความร่วมมือ 2) ด้าน Do เพิ่มการเข้าถึงสาธารณสุขและสวัสดิการสำหรับกลุ่มเปราะบาง ส่งเสริมอาชีพและใช้เทคโนโลยีในการบริการ 3) ด้าน Check เพิ่มช่องทางรับข้อร้องเรียนและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการตรวจสอบ และ4) ด้าน Act นำผลการตรวจสอบมาปรับปรุงการดำเนินงานอย่างต่อเนื่อง โดยยึดหลักอิทธิบาทธรรมและเปิดรับฟังความคิดเห็นของประชาชน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
ฐิติกา ตันติบวร และกมลวรรณ วรรณธนัง. (2568). แนวทางการพัฒนาการมีส่วนร่วมของประชาชนต่อการบริหารจัดการขององค์การบริหารส่วนตำบลบางระกำ อำเภอโพธิ์ทอง จังหวัดอ่างทอง. วารสารลวะศรี มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี, 7(1), 43–57.
ทองดี ปาโส. (2566). การบริหารงานที่ดีตามหลักพุทธธรรมของบริษัทสัญชาติญี่ปุ่นในประเทศไทย. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 6(1), A-24–A-33.
พระธีรวัต จรณธมฺโม (คนึงทรัพย์). (2560). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ของบุคลากรเพื่อการบริหารจัดการองค์การบริหารส่วนตำบล อำเภอวัดโบสถ์ จังหวัดพิษณุโลก [วิทยานิพนธ์พุทธศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย]. http://lp.mcu.ac.th/userfiles/file/วิทยานิพนธ์/ปริญญาโท/พระพุทธศาสนา/2560/MCU600202190.pdf
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2557). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม (พิมพ์ครั้งที่ 27). โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาวิศรุต วิสุทฺธิธีโร (พุดชู), พงศ์พัฒน์ จิตตานุรักษ์ และสมบัติ นามบุรี. (2569). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารขององค์การบริหารส่วนตำบลจีกแดก อำเภอพนมดงรัก จังหวัดสุรินทร์. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 9(1), 55–69.
มานิตย์ จุมปา. (2551). คำอธิบายกฎหมายปกครองว่าด้วยการจัดระเบียบราชการบริหาร (พิมพ์ครั้งที่ 2, ฉบับปรับปรุง). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา, 134(ตอนที่ 40 ก), 1–90.
วีระพล บดีรัฐ. (2543). PDCA วงจรสู่ความสำเร็จ [จุลสาร]. ประชาชน.
องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง. (2566, 28 กุมภาพันธ์). แผนพัฒนาท้องถิ่น (พ.ศ. 2566–2570) เพิ่มเติมและเปลี่ยนแปลง ครั้งที่ 1/2566. องค์การบริหารส่วนตำบลหนองปลิง. https://fa4.naxapi.com/nongpring.go.th/dnm_file/project/502701432_side2.pdf
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis (3rd ed.). Harper & Row.