การพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากโดยใช้หลักพุทธธรรมของชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดแม่ฮ่องสอน

ผู้แต่ง

  • อุเทน ลาพิงค์ มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา
  • พระราชสุทธิวชิรเมธี มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตล้านนา

คำสำคัญ:

การพัฒนา, คุณภาพชีวิต, เศรษฐกิจฐานราก

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษารูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากโดยใช้หลักพุทธธรรมของชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดแม่ฮ่องสอน 2) พัฒนารูปแบบดังกล่าว และ 3) นำเสนอรูปแบบการพัฒนาที่เหมาะสม การวิจัยใช้ระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ประกอบด้วยการวิจัยเชิงคุณภาพ และการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม โดยศึกษาพื้นที่บ้านแม่แมบก จังหวัดแม่ฮ่องสอน กลุ่มผู้ให้ข้อมูลสำคัญประกอบไปด้วย เจ้าอาวาสวัด บ้านแพมบก ผู้นำชุมชน/ผู้ใหญ่บ้านและผู้ช่วย แกนนำกลุ่มต่าง ๆ ในชุมชน ปราชญ์ชุมชน รวม 14 รูป/คน

ผลการวิจัยพบว่า รูปแบบการพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานราก สามารถดำเนินการได้ผ่านการใช้ทุนทางวัฒนธรรมและประเพณีของชุมชน ควบคู่กับการพัฒนาแหล่งท่องเที่ยวเชิงเกษตร ซึ่งช่วยสร้างรายได้และเสริมความเข้มแข็งของเศรษฐกิจชุมชน นอกจากนี้ การพัฒนารูปแบบดังกล่าว นำไปสู่การเกิดต้นแบบชุมชนบ้านแม่แมบกพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากโดยใช้หลักพุทธธรรม โดยประยุกต์ใช้หลักธรรม ได้แก่ ธรรมคุณครองโลก ความสันโดษ สุจริต 3 สังคหวัตถุ อัตตะ พรหมวิหาร 4 และอิทธิบาท 4 ในการดำเนินชีวิตและพัฒนาชุมชนในด้านการนำเสนอรูปแบบ พบว่าสามารถดำเนินการได้ผ่านสื่อออนไลน์ เช่น Facebook และเว็บไซต์ การจัดตลาดชุมชนตลาดชุมชนใจใส เพื่อจำหน่ายผลิตภัณฑ์ท้องถิ่นและแสดงวัฒนธรรม รวมถึงการเชื่อมโยงกับนโยบายภาครัฐด้านการท่องเที่ยว เช่น โครงการ OTOP นวัตวิถี และแนวคิดการท่องเที่ยวเชิงสุขภาพ โดยใช้หลักสัมมาอาชีวะ สังคหวัตถุ และสามัคคีธรรมเป็นฐานในการขับเคลื่อน ข้อเสนอแนะจากการวิจัยเห็นว่า ภาครัฐควรสนับสนุนงบประมาณและเสริมสร้างเครือข่ายความร่วมมือด้านการท่องเที่ยว เพื่อให้เกิดความยั่งยืนในการพัฒนาเศรษฐกิจฐานรากและคุณภาพชีวิตของชุมชนอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

กรมการพัฒนาชุมชน. (2562). แนวทางการพัฒนาการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: กระทรวงมหาดไทย.

ปรียากรณ์ข้มบุรี และนพคุณชูทัน. (2565). รูปแบบบภัตกรรมหรมชนเพื่อการยกระดับเศรษฐกิจฐานราก กรณีศึกษา การสร้างอาชีพการเพาะเห็ดภายใต้สถานการณ์โควิด 19 ตำบลหนลหนองปลิง อำเภอเมืองจังหวัดกำแพงเพชร. วารสาร มจร การพัฒนาสังคม, 712), 310-319.

ปัณณวิชญ์ แสงหล้า, พระมหาสมมาส ชุติมนฺโต (พงษ์สุพรรณ), สหพร แสงวันดี และประสิทธิ์ แสงทับ. ( 2565) การพัฒนาองค์ความรู้เศรษฐกิจฐานรากของชุมชน เพื่อความยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 วารสารมหาจุฬาวิชาการ, 9(3), 290-303

พรรณี ทิมาพันธุ์ศร. (2564). นวัตกรรมและความคิดสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์ที่ที่ข้มเคลื่อนด้วยมูลค่าท้องถิ่น. วารสารการจัดการธุรกิจ มหาวิทยาลัยบูรพา, 10(2), 128-147.

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2546). พุทธธรรม. กรุงเทพฯ: มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.

พระมหาวีรศักดิ์ สุรเมธี, พระพิทักษ์ ฐานิสสโร และรัตติกร ชาญชำนิ. (2567). นวัตกรรมการพัฒนาเชิงพื้นที่ย่านสร้างสรรค์บนฐานทุนทางพระพุทธศาสนาและวัฒนธรรมท้องถิ่นเพื่อยกระดับมูลค่าเศรษฐกิจฐานรากขอชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารวิชาการวิทยาลัยบริหารศาสตร์, 7(1), 86-103.

พิมภัสสร เด็ดขาด, เขมินทรา ตันธิกุล และนพรัตน์ กันธะพิกุล. (2567). การพัฒนารูปแบบตลาดวัฒนธรรมท้องถิ่นผ่านกลไกรัฐและประชาสังคม เพื่อขับเคลื่อนเศรษฐกิจหมุนเวียนในชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารพุทธจิตวิทยา, 9(1), 85-98.

วารสารสันติสุขปริทรรศน์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-15

รูปแบบการอ้างอิง

ลาพิงค์ อ., & พระราชสุทธิวชิรเมธี. (2026). การพัฒนาคุณภาพชีวิตเพื่อยกระดับเศรษฐกิจฐานรากโดยใช้หลักพุทธธรรมของชุมชนกลุ่มชาติพันธุ์จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 7(4), 189–201. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JPP/article/view/8471