ประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย

ผู้แต่ง

  • ยศ ธัญลักษณ์ภาคย์ คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • อริยา พงษ์พานิช คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
  • อภิญญา สุพิชญ์ คณะอุตสาหกรรมบริการ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์

คำสำคัญ:

ประสิทธิภาพ, การยอมรับเทคโนโลยี, นวัตกรรมการจัดการ, คุณภาพการให้บริการ, การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรม

บทคัดย่อ

การวิจัยเรื่อง ประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) เพื่อศึกษาระดับประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย (2) เพื่อศึกษา การยอมรับเทคโนโลยี นวัตกรรมการจัดการ คุณภาพการให้บริการ การสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมระหว่างบุคลากรทางการแพทย์ กับผู้รับบริการ การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ใช้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย จำนวน 400 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า ประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยด้านค่าใช้จ่ายและด้านวิธีการมีค่าเฉลี่ยสูงสุด รองลงมาคือด้านปริมาณ ด้านคุณภาพ และด้านเวลา ตามลำดับ นอกจากนี้ การยอมรับเทคโนโลยี นวัตกรรมการจัดการ คุณภาพการให้บริการ และการสื่อสารระหว่างวัฒนธรรมโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ผลการวิจัยสะท้อนให้เห็นว่า การพัฒนาระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐ ควรมุ่งเน้นการเสริมสร้างความเชื่อมั่นในการใช้เทคโนโลยี การพัฒนานวัตกรรมการจัดการบริการ การยกระดับคุณภาพการให้บริการ และการสื่อสารที่สอดคล้องกับความหลากหลายทางวัฒนธรรมของผู้รับบริการ เพื่อยกระดับประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

กรมการแพทย์. (2566). รายงานสถิติการใช้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐ. กรุงเทพฯ: กรมการแพทย์.

กระทรวงสาธารณสุข. (2564). แนวทางการพัฒนาระบบการแพทย์ทางไกลของประเทศไทย. กรุงเทพฯ: สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์.

Atmojo, J. T., Sudaryanto, W. T., Widiyanto, A., Ernawati, E. & Arradini, D. (2020). Telemedicine, cost effectiveness, and patient satisfaction: A systematic review. Journal of Health Policy and Technology, 9(3), 1–10.

Bhattacherjee, A. (2021). Understanding information systems continuance: An expectation–confirmation model. MIS Quarterly, 25(3), 351–370.

Birkinshaw, J., Hamel, G. & Mol, M. J. (2018). Management innovation. Academy of Management Review, 33(4), 825–845.

Chen, G. M. (2014). Intercultural communication competence: Summary of 30 years of research. China Media Research, 10(1), 1–11.

Chen, G. M. (2018). Intercultural communication and global interaction. Sage Publications.

Damanpour, F. (2019). Organizational innovation: A meta-analysis of effects of determinants and moderators. Journal of Management Studies, 56(2), 247–286.

Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology. MIS Quarterly, 13(3), 319–340.

Deardorff, D. K. (2016). The identification and assessment of intercultural competence. Journal of Studies in International Education, 20(1), 1–20.

Donabedian, A. (2018). Evaluating the quality of medical care. The Milbank Quarterly, 96(2), 237–248.

Dorsey, E. R. & Topol, E. J. (2020). Telemedicine 2020 and the next decade. The Lancet, 395(10227), 859.

Grace, J. B. (2008). Structural equation modeling for observational studies. Journal of Wildlife Management, 72(1), 14–22.

Hall, E. T. (2019). The hidden dimension. Anchor Books.

Kittiratchakool, N., et al. (2025). Telemedicine utilization under Thailand universal coverage scheme. Journal of Global Health Policy, 12(1), 45–60.

OECD. (2020). Health at a glance 2020: OECD indicators. OECD Publishing.

Parasuraman, A., Zeithaml, V. A. & Berry, L. L. (1988). SERVQUAL: A multiple-item scale for measuring consumer perceptions of service quality. Journal of Retailing, 64(1), 12–40.

Schumpeter, J. A. (2019). Capitalism, socialism and democracy. Routledge.

Venkatesh, V. & Davis, F. D. (2000). A theoretical extension of the technology acceptance model. Management Science, 46(2), 186–204.

Venkatesh, V., Morris, M. G., Davis, G. B. & Davis, F. D. (2023). User acceptance of information technology: Toward a unified view. MIS Quarterly, 27(3), 425–478.

World Health Organization. (2019). WHO guideline: Recommendations on digital interventions for health system strengthening. WHO.

Yan, X., Li, H. & Zhang, Y. (2025). Factors influencing telemedicine adoption in Thailand. BMC Health Services Research, 25(1), 1–12.

วารสารสันติสุขปริทรรศน์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-08-15

รูปแบบการอ้างอิง

ธัญลักษณ์ภาคย์ ย., พงษ์พานิช อ., & สุพิชญ์ อ. (2026). ประสิทธิภาพการให้บริการระบบการแพทย์ทางไกลของโรงพยาบาลภาครัฐในประเทศไทย . วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 7(4), 159–173. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JPP/article/view/8440