รูปแบบและกลยุทธ์เชิงนวัตกรรมในการบริหารจัดการเหมืองทรายแก้วตามแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน กรณีศึกษาบริษัท วิรัตน์ซิลิก้า แซนด์ จำกัด
คำสำคัญ:
เศรษฐกิจหมุนเวียน, เหมืองทรายแก้ว, นวัตกรรมการจัดการบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาบริบทและลักษณะการดำเนินงานของบริษัท วิรัตน์ ซิลิก้า แซนด์ จำกัด ภายใต้กรอบเศรษฐกิจหมุนเวียน 2) วิเคราะห์ปัจจัยที่ก่อให้เกิดความท้าทายในการบริหารจัดการเหมืองทรายแก้ว และ 3) พัฒนารูปแบบการบริหารจัดการเชิงนวัตกรรมตามหลักเศรษฐกิจหมุนเวียน ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษา คัดเลือกผู้ให้ข้อมูลสำคัญแบบเจาะจง จำนวน 54 ราย จาก 4 กลุ่ม ได้แก่ ผู้บริหารและบุคลากรของบริษัท ผู้เชี่ยวชาญด้านเหมืองแร่และเศรษฐกิจหมุนเวียน ผู้มีส่วนได้ส่วนเสียในพื้นที่ และผู้ประกอบการในห่วงโซ่อุปทาน เก็บรวบรวมข้อมูลด้วยการสัมภาษณ์เชิงลึก การสนทนากลุ่ม และการสังเกตการณ์ภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนาและการสังเคราะห์เชิงระบบ
ผลการวิจัยพบว่า 1) บริษัทได้เปลี่ยนผ่านจากการผลิตเชิงเส้นตรงสู่รูปแบบเศรษฐกิจหมุนเวียน ส่งผลให้ลดการใช้ทรัพยากรใหม่ได้ร้อยละ 25 และลดปริมาณของเสียได้ร้อยละ 40–50 2) ความท้าทายในการบริหารจัดการมี 4 ประการ ได้แก่ ข้อจำกัดของทรัพยากรแร่ ผลกระทบทางสิ่งแวดล้อม ความขัดแย้งกับชุมชนท้องถิ่น และการปฏิบัติตามพระราชบัญญัติแร่ พ.ศ.2560 และ 3) ผลการวิจัยนำไปสู่การพัฒนา CIRCULA-MINE Management Framework กรอบแนวคิดการบริหารจัดการเหมืองทรายแก้ว 3 มิติ 6 รูปแบบ ได้แก่ มิติการจัดการทรัพยากรและกระบวนการ มิติการสร้างมูลค่าและนวัตกรรม และมิติการจัดการความสัมพันธ์และความยั่งยืนทางสังคม กรอบแนวคิดดังกล่าวแสดงให้เห็นว่า การประยุกต์ใช้เศรษฐกิจหมุนเวียนในอุตสาหกรรมเหมืองแร่จำเป็นต้องบูรณาการประสิทธิภาพทางเทคนิค นวัตกรรมทางธุรกิจ และการยอมรับทางสังคม ซึ่งเป็นมิติที่กรอบเศรษฐกิจหมุนเวียนทั่วไปยังขาดอยู่
เอกสารอ้างอิง
กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. (2566). รายงานประจำปี 2566 กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่. กรุงเทพฯ: กรมอุตสาหกรรมพื้นฐานและการเหมืองแร่.
วรพัทธ์ เจริญทรัพย์, วิมาน กฤตพลวิมาน และจิตต ศุภางค์ ตันติภิรมย์. (2567). การมีส่วนร่วมของชุมชนในการอนุญาตให้ทำเหมืองตามกฎหมายว่าด้วยแร่. วารสารวิชาการนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ, 12(1), 62–90.
สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2567). สรุปสถานการณ์คุณภาพสิ่งแวดล้อม 2567. กรุงเทพฯ: สำนักงานนโยบายและแผนทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
อัญชลี ใหม่อารินทร์. (2566). แนวทางการพัฒนาตัวชี้วัดด้านสิ่งแวดล้อมของโรงงานอุตสาหกรรมให้สอดคล้องกับแนวคิดเศรษฐกิจหมุนเวียน. (วิทยานิพนธ์หลักสูตรปริญญาศิลปศาสตรมหาบัณฑิต). จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพฯ.
อุสมาน หวังสินี, นฤทธิ์ ดวงสุวรรณ์, เอกชัย อิสระทะ และสุวรรณ อ่อนรักษ์. (2565). แนวทางการจัดการความขัดแย้งของชุมชน: บทเรียนจากกรณีการทำเหมืองหินเขาคูหา อำเภอรัตภูมิ จังหวัดสงขลา. วารสารการพัฒนาชุมชนและคุณภาพชีวิต, 10(1), 83–93.
Ali, S. H. (2009). Mining, the environment, and indigenous development conflicts. University of Arizona Press.
Blinova, E., Ponomarenko, T. & Knysh, V. (2022). Analyzing the concept of corporate sustainability in the context of sustainable business development in the mining sector with elements of circular economy. Sustainability, 14(13), 8163.
Burke, H., Zhang, A. & Wang, J. X. (2023). Integrating product design and supply chain management for a circular economy. Production Planning & Control, 34(11), 1097-1113.
Frederiksen, T. (2019). Political settlements, the mining industry and corporate social responsibility in developing countries. The Extractive Industries and Society, 6(1), 162-170.
Hazen, B. T., Russo, I., Confente, I. & Pellathy, D. (2021). Supply chain management for circular economy: conceptual framework and research agenda. The International Journal of Logistics Management, 32(2), 510-537.
Kennedy, S. & Linne Luecke, M. K. (2022). Circular economy and resilience: A research agenda. Business Strategy and the Environment, 31(6), 2754-2765.
Polunin, N. (1985). World Commission on Environment & Development. Environmental Conservation, 12(1), 78-79.
Ul-Durar, S., Awan, U., Varma, A., Memon, S. & Mention, A. L. (2023). Integrating knowledge management and orientation dynamics for organization transition from eco-innovation to circular economy. Journal of Knowledge Management, 27(8), 2217-2248.
Victar, H. C. & Waidyasekara, K. G. A. S. (2024). Circular economy strategies for waste management in Sri Lanka: A focus on demolitions and repurpose and material recovery and production stages. Waste Management & Research, 42(11), 953-976.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.