การพัฒนาการตลาดท่องเที่ยวเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ตำบลห้วยพระ  อำเภอดอนตูม จังหวัดนครปฐม

ปิยพงศ์ พลับพลึง; บัลลังก์ สันทัด

ผู้แต่ง

ปิยพงศ์ พลับพลึง คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์
บัลลังก์ สันทัด คณะบริหารธุรกิจ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลรัตนโกสินทร์

คำสำคัญ:

การตลาดท่องเที่ยว, การท่องเที่ยวโดยชุมชน, ตำบลห้วยพระ, เศรษฐกิจสร้างสรรค์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์อัตลักษณ์และทุนทางวัฒนธรรมของตำบล ห้วยพระที่สามารถพัฒนาเป็นจุดขายด้านการท่องเที่ยวเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ 2) ศึกษาปัจจัยที่มี อิทธิพลต่อการพัฒนาการตลาดท่องเที่ยวเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ 3) พัฒนาโมเดลการจัดการ การตลาดท่องเที่ยวเชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์ และ 4) เสนอแนวทางการพัฒนาการตลาดท่องเที่ยว เชิงเศรษฐกิจสร้างสรรค์อย่างยั่งยืน การวิจัยเชิงคุณภาพแบบกรณีศึกษานี้ มีผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 50 คน ประกอบด้วยผู้นำชุมชนและหน่วยงานภาครัฐ 8 คน ผู้ประกอบการ 8 คน ประชาชนในพื้นที่ 8 คน และนักท่องเที่ยว 6 คน สำหรับการสัมภาษณ์เชิงลึก รวมทั้งผู้เข้าร่วมสนทนากลุ่มอีก 20 คน (2 ครั้ง ครั้งละ 10 คน) โดยเป็นผู้ให้ข้อมูลที่ไม่ซ้ำกับกลุ่มสัมภาษณ์เชิงลึก เครื่องมือประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์กึ่งโครงสร้าง แนวทางสนทนากลุ่ม แบบบันทึกการสังเกต และแบบประเมินศักยภาพ แหล่งท่องเที่ยว ตรวจสอบความตรงเชิงเนื้อหาโดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการ วิเคราะห์เนื้อหา การวิเคราะห์แก่นสาระ และการวิเคราะห์จุดแข็งจุดอ่อนโอกาสและอุปสรรค

ผลการวิจัยพบว่า ตำบลห้วยพระมีทุนทางวัฒนธรรมที่โดดเด่น ได้แก่ วัดห้วยพระที่ ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุ ศิลปะการปั้นหุ่นขี้ผึ้ง ภูมิปัญญาอาหารท้องถิ่นและแหล่งเรียนรู้ การเกษตรอินทรีย์ ปัจจัยสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการพัฒนาประกอบด้วยโครงสร้างพื้นฐานการเปิด ทางด่วนมอเตอร์เวย์เอ็ม 81 ที่ทำให้พื้นที่เป็นประตูแรกของอำเภอดอนตูม ความเข้มแข็งของกลุ่ม อาชีพชุมชนและความต้องการประสบการณ์ท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของนักท่องเที่ยวยุคใหม่ การวิจัยได้พัฒนาโมเดลการตลาดท่องเที่ยว 5 องค์ประกอบหลักประกอบด้วย 1) ผลิตภัณฑ์เชิง ประสบการณ์ที่บูรณาการวัฒนธรรมและการเกษตร 2) ราคาที่เป็นธรรมและกระจายรายได้สู่ชุมชน 3) สถานที่ที่ใช้ประโยชน์จากตำแหน่งเอ็ม 81 4) การส่งเสริมการตลาดแบบบูรณาการ และ 5) การมีส่วนร่วมของชุมชนและเครือข่ายความร่วมมือ แนวทางการพัฒนาเน้นการสร้างโปรแกรม ท่องเที่ยว 2 วัน 1 คืน การจัดตั้งศูนย์แปรรูปมาตรฐานการผลิตที่ดี และการพัฒนาบุคลากรด้าน การบริการ

เอกสารอ้างอิง

กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. (2567). สถิติการท่องเที่ยวประเทศไทย ปี 2566. กรุงเทพฯ: กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา.

ฐิตาภา บำรุงศิลป์. (2565). การพัฒนาการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์เพื่อการอนุรักษ์ต่อยอดวัฒนธรรมลาวครั่ง บ้านกุดจอก จังหวัดชัยนาท. วารสารวิชาการการท่องเที่ยวไทยนานาชาติ, 18(1), 45–61.

ปิรันธ์ ชิณโชติ และ ธีระวัฒน์ จันทึก. (2559). รูปแบบการจัดการการท่องเที่ยวเชิงสร้างสรรค์ของสวนผึ้ง. วารสารสาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 9(1), 250–268.

Baixinho, A., Santos, C., Couto, G., de Albergaria, I. S., da Silva, L. S., Damião Medei-ros, P. & Neves Simas, R. M. (2023). Sustainable creative tourism on islands and the pandemic: The Creatour Azores project. Island Studies Journal, 18(2), 1-24.

Kontogeorgopoulos, N., Churyen, A. & Duangsaeng, V. (2014). Success factors in community-based tourism in Thailand: The role of luck, external support, and local leadership. Tourism Planning & Development, 11(1), 106–124.

Kotler, P., Bowen, J. T., Makens, J. C. & Baloglu, S. (2017). Marketing for hospitality and tourism. 7th ed. Pearson.

Morrison, A. M. (2013). Marketing and managing tourism destinations. Routledge.

OECD. (2014). Tourism and the creative economy. OECD Studies on Tourism. OECD Publishing.

Richards, G. & Wilson, J. (2007). Tourism, Creativity and Development. Routledge.

Richards, G. (2020). Designing creative places: The role of creative tourism. Annals of Tourism Research, 85, 102922.

Richards, G., & Raymond, C. (2000). Creative tourism. ATLAS News, 23, 16–20.

Romero-Medina, N., Flores-Tipán, E. & Carvache-Franco, M. (2024). Organizational design for strengthening community-based tourism: Empowering stake-holders for self-organization and networking. PLoS ONE, 19(1), e0294849.

Saufi, A., O'Brien, D. & Wilkins, H. (2014). Inhibitors to host community participation in sustainable tourism development in developing countries. Journal of Sustainable Tourism, 22(5), 801–820.

Sigala, M. (2020). Tourism and COVID-19: Impacts and implications for advancing and resetting industry and research. Journal of Business Research, 117, 312–321.

Tan, S. K., Kung, S. F., & Luh, D. B. (2013). A model of 'creative experience' in creative tourism. Annals of Tourism Research, 41, 153–174.

UNCTAD. (2010). Creative economy report 2010: Creative economy - A feasible development option. United Nations.