อิทธิพลของหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาในสังคมไทยต่อการตัดสินใจทางการเมืองของผู้สูงอายุ: การวิเคราะห์เชิงพุทธจิตวิทยา
คำสำคัญ:
พุทธจิตวิทยา, การตัดสินใจทางการเมือง, ผู้สูงอายุ, หลักธรรมทางพระพุทธศาสนา, วุฒิภาวะทางการเมืองบทคัดย่อ
บทความวิชาการนี้ มุ่งวิเคราะห์และประเมินอิทธิพลของหลักธรรมทางพระพุทธศาสนาต่อกระบวนการตัดสินใจทางการเมือง ของผู้สูงอายุในบริบทสังคมไทย โดยพิจารณาผ่านกรอบแนวคิดเชิงพุทธจิตวิทยา การศึกษานี้ใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยการวิเคราะห์เอกสารจากคัมภีร์พระพุทธศาสนา หนังสือ ตำรา และงานวิชาการที่เกี่ยวข้อง พร้อมบูรณาการแนวคิดทางพุทธจิตวิทยาและทฤษฎีการตัดสินใจทางการเมือง เพื่อทำความเข้าใจกลไกทางจิตและปัจจัยทางธรรม ที่มีอิทธิพลต่อพฤติกรรมการตัดสินใจของผู้สูงอายุ ผลการวิเคราะห์พบว่า หลักธรรมสำคัญที่มีอิทธิพลต่อการตัดสินใจทางการเมืองของผู้สูงอายุ ได้แก่ โยนิโสมนสิการ, กาลามสูตร, ทศพิธราชธรรม, อปริหานิยธรรม และ พรหมวิหาร 4 นอกจากนี้ กระบวนการตัดสินใจทางการเมืองของผู้สูงอายุยังมีลักษณะเฉพาะ 4 ประการตามแนวพุทธจิตวิทยา คือ (1) การใช้ประสบการณ์ชีวิตผสานกับหลักธรรมในการพิจารณา (2) ความกังวลเกี่ยวกับผลของกรรม บุญ-บาป ที่มีต่อการเลือกผู้นำ (3) การตระหนักถึงหลักอนิจจัง (ความไม่เที่ยง) ซึ่งส่งผลต่อมุมมองต่อการเปลี่ยนแปลงทางการเมือง และ (4) การให้ความสำคัญกับคุณธรรมของผู้นำมากกว่านโยบายเฉพาะหน้า สรุปได้ว่า ผู้สูงอายุที่มีพื้นฐานความเข้าใจในหลักธรรมอย่างลึกซึ้ง มีแนวโน้มที่จะตัดสินใจทางการเมืองด้วยวิจารณญาณที่รอบคอบและมีคุณธรรมมากขึ้น ซึ่งเป็นองค์ความรู้ที่ช่วยขยายขอบเขตความเข้าใจในความสัมพันธ์ระหว่างศาสนากับการเมือง อย่างไรก็ตาม ความเข้าใจที่คลาดเคลื่อนหรือไม่สมบูรณ์เกี่ยวกับหลักธรรม ก็อาจนำไปสู่การตัดสินใจที่บิดเบือนได้ ดังนั้น จึงมีข้อเสนอแนะให้มีการส่งเสริมความรู้ความเข้าใจเกี่ยวกับหลักธรรมที่ถูกต้อง เพื่อพัฒนาวุฒิภาวะทางการเมืองของผู้สูงอายุและประชาชนทุกกลุ่มในสังคมไทย
เอกสารอ้างอิง
ทัดทรวง บุญญาธิการ และคณะ. (2558). ภาวะผู้นำตามหลักทศพิธราชธรรมที่มีผลต่อการจัดการความรู้อย่างมีประสิทธิภาพและนำไปสู่องค์การแห่งการเรียนรู้. งานประชุมสัมมนาวิชาการด้านบริหารธุรกิจ ภาคอุตสาหกรรมในเขตชายฝั่งตะวันออกครั้งที่ 4. วิทยาลัยพาณิชยศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา
พระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตฺโต). (2549). ศีลธรรมพื้นฐานแห่งชีวิต. นครปฐม: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2551). พจนานุกรมพุทธศาสน์ ฉบับประมวลศัพท์. กรุงเทพฯ: บริษัท เอส อาร์. พริ้นติ้ง แมส โปรดักส์จำกัด.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต). (2561). พจนานุกรมพุทศาสตร์ฉบับประมวลธรรม. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระมหาหรรษา ธมุมหาโส. (2556). ทศพิธราชธรรม : 10 ตัวชี้วัดสำหรับผู้นำองค์กร. กรุงเทพฯ: ศรีเสน่ห์การพิมพ์.
พุทธทาสภิกขุ. (2556). ธรรมะประยุกต์เพื่อชีวิต. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. (2539). พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยกรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
วิรัช วิรัชนิภาวรรณ. (2564). การพัฒนาภาวะผู้นำตามแนวพุทธ. วารสารการบริหารท้องถิ่น, 14(3), 1- 18.
สมเด็จพระอริยวงศาคตญาณ (วาศน์ วาสโน). (2528). สังคหวัตถุ 4. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์มหามกุฎราชวิทยาลัย.
สมบูรณ์ สุขสำราญ. (2564). การประยุกต์ใช้หลักทศพิธราชธรรมในการบริหารองค์กรภาครัฐ. วารสารรัฐประศาสนศาสตร์, 19(2), 89-106.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.