ระบบการจัดสวัสดิการชุมชนบนฐานวัฒนธรรมปกาเกอะญอ กรณีศึกษาชุมชนบ้านแม่แดดน้อย ตำบลแม่แดด อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่
คำสำคัญ:
การจัดสวัสดิการชุมชน, ระบบการจัดสวัสดิการ, วัฒนธรรมปกาเกอะญอบทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา (1) บริบทของชุมชนบ้านแม่แดดน้อย ตำบลแม่แดด อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่ (2) พัฒนาการของการจัดสวัสดิการชุมชนบนฐานวัฒนธรรมปกาเกอะญอ และ (3) ระบบการจัดสวัสดิการชุมชนที่ผสานทุนทางวัฒนธรรมเข้ากับกลไกการจัดการร่วมสมัย งานวิจัยใช้ระเบียบวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ โดยอาศัยการสังเกตอย่างมีส่วนร่วมและการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้นำชุมชน ผู้นำทางศาสนา ผู้นำทางจิตวิญญาณ ปราชญ์ชาวบ้าน และตัวแทนชุมชน รวมจำนวน 30 คน
ผลการวิจัยพบว่า บ้านแม่แดดน้อย เป็นชุมชนปกาเกอะญอในพื้นที่สูง ที่มีวิถีชีวิตผสมผสานระหว่างการผลิตเพื่อยังชีพและเชิงพาณิชย์บนพื้นฐานความสัมพันธ์กับธรรมชาติ ชุมชนมีทุนมนุษย์ สังคม กายภาพ ธรรมชาติ และการเงินที่หล่อหลอมการพึ่งพาตนเองและความเข้มแข็งอย่างยั่งยืน พัฒนาการของสวัสดิการชุมชนแบ่งออกเป็น 3 ช่วง ได้แก่ (1) ยุคดั้งเดิมที่อิงกับเครือญาติ ประเพณี และความเชื่อ (2) ยุคการเปลี่ยนผ่านที่ผสมผสานกลไกสมัยใหม่ เช่น กองทุนหมู่บ้าน และกลุ่มออมทรัพย์ กับภูมิปัญญาดั้งเดิม และ (3) ยุคเฟื่องฟูที่เกิดระบบสวัสดิการหลากหลาย ครอบคลุมด้านสุขภาพ เศรษฐกิจ และสังคม โดยมีกองทุนทั้งที่เกิดจากชุมชนและที่ได้รับการสนับสนุนจากภายนอก ดังนั้น ระบบการจัดสวัสดิการชุมชนของบ้านแม่แดดน้อย เป็นการบูรณาการทุนวัฒนธรรมปกาเกอะญอเข้ากับแนวทางการจัดการร่วมสมัย ภายใต้การมีส่วนร่วมของคนในชุมชนและการสนับสนุนจากเครือข่ายภายนอก ระบบดังกล่าวทำหน้าที่เป็นกลไกสร้างหลักประกันชีวิต เสริมสร้างความมั่นคงทางเศรษฐกิจและสังคม และธำรงไว้ซึ่งอัตลักษณ์วัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างยั่งยืน
เอกสารอ้างอิง
กรมพัฒนาชุมชน. (2553). คู่มือการดําเนินงานกลุ่มออมทรัพย์เพื่อการผลิต. กรุงเทพฯ: กรมการพัฒนาชุมชน กระทรวงมหาดไทย.
กองทุนเสมอภาคเพื่อการศึกษา. (2564). ยุติความเหลื่อมล้ำในอำเภอกัลยาณิวัฒนาผ่าน โครงการพัฒนาอาชีพทอผ้าท้องถิ่นที่ทำให้กลุ่มสตรีฯ เหนียวแน่นกันมากขึ้น. โครงการการพัฒนาอาชีพของกลุ่มสตรีปกาเกอะญอผู้ด้อยโอกาสและขาดแคลนทุนทรัพย์. สืบค้นเมื่อวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2568, จาก https://www.eef.or.th/communities/ontheway-32/
เกรียงไกร เจริญผล. (2557). แนวคิดและทฤษฎีทางรัฐประศาสนศาสตร์ เอกสารประกอบการสอนวิชา รป 511 แนวคิด และทฤษฎีทางรัฐประศาสนศาสตร์. เชียงใหม่: หลักสูตรรัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยแม่โจ้.
โกวิทย์ พวงงาม. (2553). การจัดการตนเองของชุมชนและท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: บพิธการพิมพ์.
ชัยยุทธ ถาวรานุรักษ์. (2555). โครงการวิจัยการปรับตัวของชุมชนชาติพันธุ์ภายใต้นโยบายการพัฒนาการท่องเที่ยว กรณีศึกษาอำเภอกัลยาณิวัฒนาจังหวัดเชียงใหม่. กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
ณรงค์ เพ็ชรประเสริฐ. (2554). วิสาหกิจชุมชน: กลไกเศรษฐกิจฐานราก. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
บรรจง กนะกาศัย. (2540). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาป่าชายเลน: ศึกษาเฉพาะกรณีจังหวัดจันทบุรี. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ประภาส ปิ่นตบแต่ง, สุภา ใยเมือง และบัญชร แก้วส่อง. (2546). การพัฒนาระบบสวัสดิการสําหรับคนจนและคนด้อยโอกาส : กลุ่ม เกษตรกร. กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษาเศรษฐศาสตร์การเมือง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
วิศิษฐ์ วังวัญญู. (2550). บทบาทผู้นำชุมชนท้องถิ่นกับการพัฒนาชุมชนอย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน. (2553). คู่มือการดำเนินงานโครงการสนับสนุนการจัดสวัสดิการชุมชน. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาองค์กรชุมชน (องค์การมหาชน).
สมคิด แก้วทิพย์, ปราถนา ยศสุข และสถาพร แสงสุโพธิ์. (2563). กระบวนการเสริมสร้างการมีส่วนร่วมในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำเพื่อการเกษตรกรรมยั่งยืนและการอุปโภคในพื้นที่ชุมชนป่าต้นน้ำบนพื้นที่สูง อำเภอกัลยาณิวัฒนา จังหวัดเชียงใหม่. เชียงใหม่: สำนักวิจัยงานพัฒนาการวิจัยการเกษตร.
สมพันธ์ เตชะอธิก. (2545). การวิจัยเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน. ในเอกสารประกอบการเสวนา “การวิจัยเศรษฐกิจชุมชนท้องถิ่น: ภาคเหนือ”. พิษณุโลก: มหาวิทยาลัยนเรศวร.
สํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา. (2553). พระราชบัญญัติวัฒนธรรมแห่งชาติ พ.ศ.2553. กรุงเทพฯ: สํานักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา.
อำภรณ์ ช่างเกวียน. (2540). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาป่าชายเลนชุมชน ตำบลเขาไม้แก้ว อำเภอสิเภา จังหวัดตรัง. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศิลปากร, กรุงเทพฯ.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสันติสุขปริทรรศน์

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.