การเรียนรู้เชิงประสบการณ์ในระดับบัณฑิตศึกษา กรณีศึกษาโครงงานการจัดนำเที่ยวเชิงสุขภาพ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1. ศึกษาความคิดเห็นของผู้เรียนต่อการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ในด้านความรู้และทักษะการทำงานจากการจัดโครงงานนำเที่ยวเชิงสุขภาพ และ 2. วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรู้และทักษะการทำงานกับผลลัพธ์การเรียนรู้ทางปัญญาของผู้เรียนในการจัดโครงงานนำเที่ยวเชิงสุขภาพ การวิจัยนี้เป็นงานวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้เรียนระดับบัณฑิตศึกษาในสาขาการท่องเที่ยวของมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง จำนวน 25 คน โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือหลัก และใช้สถิติเชิงพรรณนา (ค่าเฉลี่ย, S.D.) และสถิติเชิงอนุมาน (การวิเคราะห์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน) เพื่อวิเคราะห์ข้อมูล

ผลการวิจัยพบว่า ในด้านความรู้ผู้เรียนเห็นว่าการผสมผสานการเรียนในชั้นเรียนกับการจัดโครงงานนำเที่ยวเชิงสุขภาพช่วยเสริมการเรียนรู้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ (= 4.88) ในด้านทักษะการทำงาน ผู้เรียนได้รับประสบการณ์ในด้านการประสานงานมากที่สุด (=4.89) สำหรับการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ พบว่า ความรู้ (r=0.78) และ ทักษะการทำงาน (r=0.83) มีความสัมพันธ์เชิงบวกระดับสูงกับผลลัพธ์การเรียนรู้ทางปัญญาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่า การจัดการเรียนรู้เชิงประสบการณ์ผ่านโครงงานนำเที่ยวเชิงสุขภาพสามารถพัฒนาทั้งความรู้และทักษะการทำงาน พร้อมทั้งส่งเสริมการคิดเชิงปัญญาของผู้เรียน อันจะเป็นแนวทางที่อาจนำไปปรับใช้ในรายวิชาอื่นของสาขาการท่องเที่ยวและสาขาที่เกี่ยวข้อง เพื่อยกระดับคุณภาพการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษา