การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะเชิงพุทธของเทศบาลตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่

ผู้แต่ง

  • ศิวาเวสวรัณต์ คุรุเทวา คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่
  • นพดณ ปัญญาวีรทัต คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่
  • อภิรมย์ สีดาคำ คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่

คำสำคัญ:

การมีส่วนร่วมของประชาชน, การจัดการขยะเชิงพุทธ, หลักอปริหานิยธรรม 7

บทคัดย่อ

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะ 2) เปรียบเทียบการมีส่วนร่วมในการจัดการขยะ โดยจำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางการส่งเสริมการมีส่วนร่วมในการจัดการขยะตามแนวคิดการจัดการขยะเชิงพุทธโดยประยุกต์ใช้หลักอปริหานิยธรรม 7 เพื่อยกระดับความยั่งยืนทางสิ่งแวดล้อมและจิตสำนึกของชุมชน การวิจัยดำเนินการด้วยระเบียบวิธีแบบผสมผสาน ทั้งเชิงปริมาณและเชิงคุณภาพ โดยกลุ่มตัวอย่างในการวิจัยเชิงปริมาณ ได้แก่ ประชาชนในเขตเทศบาลตำบลหนองแหย่ง จำนวน 377 คน เก็บข้อมูลด้วยแบบสอบถาม สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่าการถดถอยพหุคูณ ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญ 9 คน พร้อมวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหาเชิงพรรณนา

ผลการวิจัยพบว่า 1) ระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนในภาพรวมอยู่ในระดับมาก โดยมีการมีส่วนร่วมด้านการรับผลประโยชน์ร่วมกันในระดับมากที่สุด สะท้อนถึงความตระหนักรู้ในสิทธิประโยชน์ร่วมของประชาชน ความโปร่งใสในการบริหาร และการเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชน แม้การมีส่วนร่วมด้านการดำเนินงานจะอยู่ในระดับมากเช่นกัน แต่ยังพบข้อจำกัดด้านแรงจูงใจและความสะดวกในการปฏิบัติจริง 2) การเปรียบเทียบระดับการมีส่วนร่วมตามปัจจัยส่วนบุคคล ได้แก่ เพศ อายุ ระดับการศึกษา อาชีพ และรายได้ พบว่าไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ แสดงให้เห็นถึงการเข้าถึงกิจกรรมของประชาชนอย่างทั่วถึงและการมีจิตสำนึกร่วมในการดูแลสิ่งแวดล้อมของชุมชนโดยรวม 3) แนวทางการพัฒนาเสนอให้มีการส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่องผ่านการประชุมรับฟังความคิดเห็น การใช้เทคโนโลยีสื่อสารสมัยใหม่ การจัดอบรมให้ความรู้เรื่องการคัดแยกและลดปริมาณขยะ ตลอดจนการสร้างแรงจูงใจผ่านระบบรางวัลหรือผลตอบแทน ควบคู่ไปกับการพัฒนาระบบจัดเก็บและจุดรวบรวมขยะอันตรายให้ครอบคลุมพื้นที่ รวมทั้งส่งเสริมการตลาดรองรับขยะรีไซเคิล ทั้งนี้ควรยึดหลักอปริหานิยธรรม 7 มาเป็นกรอบแนวคิดในการขับเคลื่อน ได้แก่ การประชุมหารืออย่างสม่ำเสมอ ความพร้อมเพรียงสามัคคี การไม่บัญญัติสิ่งใหม่โดยพลการ ความเคารพต่อผู้ใหญ่และผู้มีคุณธรรม การปกป้องสิทธิสตรีและเด็ก และการธำรงไว้ซึ่งพระพุทธศาสนา ซึ่งจะช่วยเสริมสร้างการจัดการขยะที่ยั่งยืนบนฐานของคุณธรรมและความร่วมมือของชุมชน

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมมลพิษ. (2551). รายงานสถานการณ์สถานที่กำจัดขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทยคู่มือแนวทางการลด คัดแยก และใช้ประโยชน์ขยะมูลฝอยสำหรับอาสาสมัครพิทักษ์ทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมหมู่บ้าน. กรุงเทพฯ: รุ่งศิลป์การพิมพ์ 1997 จำกัด.

กองพัฒนาและส่งเสริมงานท้องถิ่นส่วนส่งเสริมการสาธารณสุขและสิ่งแวดล้อม กรมส่งเสริมการปกครองท้องถิ่น กระทรวงมหาดไทย. (ม.ป.ป.). คู่มือการปฏิบัติงานด้านการบริหารจัดการขยะมูลฝอย ตามแผนปฏิบัติการ “ประเทศไทยไร้ขยะ” ตามแนวทาง “ประชารัฐ” ระยะ 1 ปี (พ.ศ. 2559-2560). ม.ป.พ.

เทศบาลตำบลหนองแหย่ง. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น (2566-2570) เทศบาลตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. ม.ป.พ.

ธนาวัลย์ ทบมาตร. (2566). รูปแบบการจัดการปัญหาสิ่งแวดล้อมของโรงงานอุตสาหกรรมในอำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

ปัญญา โสภาสุวพันธุ์. (2566). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการพัฒนาชุมชนตามหลักอปริหานิยธรรมของเทศบาลตำบลสระกระโจม อำเภอดอนเจดีย์ จังหวัดสุพรรณบุรี. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตร). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

พระนุชิต นาคเสโน (โพวิชัย). (2561). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการบริหารงานกำจัดมูลฝอยของเทศบาล ตำบลทุ่งหลวง อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด. (สารนิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

พระมหาฬี เป็ญ. (2566). การประยุกต์หลักอปริหานิยธรรมเพื่อส่งเสริมการมีส่วนร่วมทางการเมืองของประชาชนเทศบาลตำบลท่าศาลา อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี. (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

พระวสุพล วชิรปิโย (ทำสวน). (2564). รูปแบบการจัดการขยะมูลฝอยแบบมีส่วนร่วมของชุมชนยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

ยุทธนา ศรีวงค์ษา. (2564). รูปแบบการสร้างมูลค่าเพิ่มจากขยะโดยการมีส่วนร่วมของชุมชนยายชา อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย, พระนครศรีอยุธยา.

อมรสิทธิ์ เทียนชุบ. (2560). การจัดการธนาคารขยะสำหรับชุมชน กรณีศึกษา ชุมชนอยู่เจริญบุญมา เขตดอนเมือง กรุงเทพมหานคร. ใน การประชุมวิชาการเพื่อนำเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 6 (น.391-403). ร้อยเอ็ด: มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด.

อรรถสิทธิ์ เหมือนมาตย์. (2564). โลกที่ถูกถาโถมด้วย “ขยะ”ปัญหาใหญ่และหมักหมมจนยากจะเยียวยา?. สืบค้นเมื่อ 25 เมษายน 2567, จาก https://www.salika.co/2022/03/28/world-of-waste-big-problem/

วารสารสันติสุขปริทรรศน์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-15

รูปแบบการอ้างอิง

คุรุเทวา ศ., ปัญญาวีรทัต น., & สีดาคำ อ. (2025). การมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการขยะเชิงพุทธของเทศบาลตำบลหนองแหย่ง อำเภอสันทราย จังหวัดเชียงใหม่. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 6(2), 174–186. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JPP/article/view/6420