รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะหลักสำหรับบุคลากรสาธารณสุขของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในจังหวัดชัยนาท

ผู้แต่ง

  • สุวนันท์ ผลพิกุล สาขาวิชาการพัฒนาชุมชนและสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
  • สุธี โกสิทธิ์ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชนและสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา
  • นฤมล อนุสนธิ์พัฒน์ สาขาวิชาการพัฒนาชุมชนและสังคม บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฏพระนครศรีอยุธยา

คำสำคัญ:

สมรรถนะหลัก, บุคลากรสาธารณสุข, โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาข้อมูลพื้นฐานและความต้องการในการเสริมสร้างสมรรถนะหลัก ของบุคลากรสาธารณสุขในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดชัยนาท และ 2) เสนอรูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะหลัก พร้อมการประเมินและปรับปรุงรูปแบบดังกล่าว กลุ่มเป้าหมายคือบุคลากรสาธารณสุขในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จำนวน 71 แห่ง เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามและการสัมภาษณ์ โดยผ่านการตรวจสอบคุณภาพเครื่องมือ ด้วยค่าดัชนีความสอดคล้อง (IOC) ระดับสูง การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน รวมทั้งการวิเคราะห์เชิงเนื้อหา

ผลการวิจัยพบว่า บุคลากรสาธารณสุขต้องการพัฒนาสมรรถนะ ที่สอดคล้องกับนโยบายและความต้องการของประชาชน รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะหลักที่พัฒนาขึ้น มีชื่อว่า METES Model ประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก องค์ประกอบย่อย ปัจจัยเอื้อและปัจจัยสนับสนุน ผลการวิจัยพบว่าอยู่ในระดับมาก และการถอดบทเรียนชี้ให้เห็นว่า บุคลากรสาธารณสุขควรมีความเข้มแข็ง สร้างกระบวนการเรียนรู้ร่วมกับชุมชน มีสัมพันธภาพและการสื่อสารที่ดีกับหน่วยงาน และสนับสนุนให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาชุมชนอย่างต่อเนื่อง

เอกสารอ้างอิง

ปภาชุดา อึ้งภากรณ์. (2552). การพัฒนาสมรรณนะที่จำเป็นสำหรับหัวหน้าสถานีอนามัย. (ดุษฎีนิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยรามคำแหง, กรุงเทพฯ.

พิสมัย ชัยมหา. (2558). การพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพในหน่วยบริการปฐมภูมิในการ สัมภาษณ์เพื่อการ ช่วยเหลือสตรีที่ถูกกระทำรุนแรง: กรณีศึกษาอำเภอวารินชำราบ จังหวัด อุบลราชธานี. (การศึกษาอิสระปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยขอนแก่น, ขอนแก่น.

รวีวรรณ เผ่ากัณหา. (2548). สมรรถนะทางการบริหารของผู้บริหารระดับภาควิชา สาขาวิชาพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยของรัฐ. (วิทยานิพนธ์การศึกษาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.

ศิริหงษ์ อินนาคกูล. (2555). สมรรถนะที่เอื้อต่อความสำเร็จในการปฏิบัติงานของปลัดอำเภอในจังหวัด อุตรดิตถ์ ตามทัศนะของผู้ร่วมงาน. (วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, อุตรดิตถ์.

สำนักงานวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน. (2560). สถานการณ์งานวิจัยและแนวทางการพัฒนากรอบการวิจัยเพื่อพัฒนาระบบบริการปฐมภูมิ. ม.ป.ท.: สำนักงานวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน สหพัฒนไพศาล.

สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2559). คู่มือบริหารกองทุนหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ ปีงบประมาณ 2559 เล่มที่ 1 การบริหารงบบริการทางการแพทย์เหมาจ่ายรายหัว. ม.ป.ท.: ม.ป.ท.

สุปราณี ยมพุก. (2554). สมรรถนะของผู้บริหารโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล สังกัดสำนักงาน ปลัดกระทรวงสาธารณสุข. (ปริญญาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต). มหาวิทยาลัยคริสเตียน, นครปฐม.

World Health Organization. (2008). Health for all series No.1: Primary health care. Geneva: World Health Organization.

World Health Organization. (2006). The Ottawa charter for health promotion. Geneva: World Health Organization. Publisher.

วารสารสันติสุขปริทรรศน์

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-20

รูปแบบการอ้างอิง

ผลพิกุล ส., โกสิทธิ์ ส., & อนุสนธิ์พัฒน์ น. (2026). รูปแบบการเสริมสร้างสมรรถนะหลักสำหรับบุคลากรสาธารณสุขของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลในจังหวัดชัยนาท. วารสารสันติสุขปริทรรศน์, 7(1), 86–98. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JPP/article/view/6411