แนวคิดในการศึกษาขีดความสามารถในการรองรับของแหล่งท่องเที่ยวในประเทศไทย

Thep Paulamin Phongparnich

Authors

Thep Paulamin Phongparnich School of Tourism Development, Maejo University, Chiang Mai, Thailand.

Keywords:

Carrying Capacity, Recreational Area, Community based Tourism Places, Tourist Spots

Abstract

The investigation of carrying capacity of tourist spots or recreation areas has been conducting in Thailand for more than 20 years. It is mostly done by Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation. The investigation covers national parks on the land and in the sea. This study classifies carrying capacity into 5 aspects: physical, environmental, psychological, social/cultural, and convenience facility. The concepts in this study involve the investigation of impacts, a level of impacts occurring in the area, and criteria setting on carrying capacity of impacts raised from recreation activities in the area. This is together with the determination of the standard of indicators in the area. The classification of carrying capacity is on the basis of an opportunity stage on recreation in tourist spots; capacity of the area to accommodate tourists; a level of satisfaction; and density of tourists/people in the area. All of these are used for the computation to find carrying capacity of an area. Besides, there is the investigation of carrying capacity of community-based tourism places. This puts the importance on carrying capacity in 5 aspects: ecological, physical, social/cultural, economic, and psychological/health.

References

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. (2558). รายงานฉบับสมบูรณ์การศึกษาขีดความสามารถในการรองรับการใช้ประโยชน์ด้านนันทนาการในพื้นที่อุทยานแห่งชาติอ่าวพังงา จังหวัดพังงา. กรุงเทพฯ: กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่าและพันธุ์พืช.

กรมอุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช. (2561). อุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์. สืบค้นเมื่อ 16 กันยายน 2561, จาก http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=1006

จิตรกร รามันพงษ์ นภวรรณ ฐานะกาญจน์ พงษ์เขียว และดรรชนี เอมพันธุ์. (2559). การกําหนดขีดความสามารถในการรองรับด้านนันทนาการในพื้นที่ลานกางเต็นท์ลานสน อุทยานแห่งชาติภูสอยดาว. วารสารวนศาสตร,์ 35(2), 78-88.

ดรรชนี เอมพันธุ์ สุทัศน์ วรรณะเลิศ และเรณุกา รัชโน. (2547). คู่มือการจําแนกเขตท่องเที่ยวเชิงนิเวศโดยหลักการช่วงชั้นโอกาสด้านนันทนาการ (Recreation Opportunity Spectrum, ROS). กรุงเทพฯ: การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย.

Journal of Culture and Creative Economy : Vol. 3 No. 2 (August–December 2024) ISSN XXXX:XXXX 21

เทิดชาย ช่วยบํารุง. (2551). การท่องเที่ยวไทยนานาชาติปี พ.ศ.2551. กรุงเทพฯ: สถาบันวิจัยเพื่อการพัฒนาการท่องเที่ยวไทย.

นภวรรณ ฐานะกาญจน์, สุรเชษฎ์ เชษฐมาส, ดรรชนี เอมพันธุ์, ณัฎฐ พิชกรรม, เล็ก เติมตระกูล, สมเกียรติ สิงหวรวุฒิ และสิริพงษ์ ราชคีรี. (2541). คู่มือพัฒนาและออกแบบสิ่งอํานวยความสะดวกในแหล่งท่องเที่ยวแบบการท่องเที่ยวเชิงอนุรักษ.์ กรุงเทพฯ: ศูนย์วิจัยป่าไม้ คณะวนศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

ฝ่ายวิจัยทรัพยากรในอุทยาน ส่วนศึกษาและวิจัยอุทยานแห่งชาติ สํานักอุทยานแห่งชาติ. (2552). การดําเนินงานโครงการศึกษาและติดตามขีดความสามารถในการรองรับด้านนันทนาการ ในพื้นที่อุทยานแห่งชาติปีงบประมาณ 2547-2552. กรุงเทพฯ: สํานักอุทยานแห่งชาติ.

สุภาวิณี ทรงพรวาณิชย์ และคณะ. (2557). คู่มือการประเมินขีดความสามารถในการรองรับการท่องเที่ยวโดยชุมชน. กรุงเทพฯ: สํานักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย.

Deery, M., Jago, L., & Fredline, L. (2012). Rethinking social impacts of tourism research: A new research agenda. Tour Manage, 33, 64-73.

Josef Zenlenka and Jaraslav Kaceti. (2014). The Concept of Carrying Capacity In Tourism. Economic Interferences, 36, 641-645.

Khazai, B., Mahdavian, F., & Platt, S. (2017). Tourism recovery scorecard–benchmarking and monitoring progress on disaster recovery in tourism destinations. International Journal of Disaster Risk Reduction, 27., 75-84.

Pásková, M. (2003). Změny geografického prostředí vyvolané rozvojem cestovního ruchu ve světle kriticko – realistické metodologie (Changes of Geographical Space Caused by Tourism

Development in the Light of Critical Realist Methodology). Thesis for Doctor of Philosophy degree of Faculty of Natural Sciences, Comenius University, Bratislava.

Pásková, M. (2008). Udržitelnost rozvoje cestovního ruchu (Tourism Development Sustainability). Hradec Králové: Gaudeamus.

Pásková, M. (2012). Environmentalistika cestovního ruchu (Tourism Environmentalism). Czech Journal of Tourism, 1., 2, 77-113.

Robert E Meaning. (2007). Parks and Carrying Capacity. Washington, D.C: Island Press.

Roger N. Clark and George H. Stankey (1979). The Recreation Opportunity Spectrum: A Framework for Planning, Management, and Research. Washington, D.C: U.S. Department of Agriculture Forest Service.

Saarinen, J. (2006). Traditions of Sustainability in Tourism Studies. Annals of Tourism Research, 33., 4, 1121-1140.

Salerno, F., Viviano, G., Manfredi, E.C., Caroli, P., Thakuri, S. and Gianni Tartari, G. (2013). Multiple Carrying Capacities from a management-oriented perspective to operationalize sustainable tourism in protected areas. Journal of Environmental Management, 128, 116-125.

Stankey, George H., Cole, David N., Lucas, Robert C., Petersen, Margaret E., and Frissell, Sidney S. (1985). The limits of acceptable change (LAC) system for wilderness planning. Washington, D.C: U.S. Department of Agriculture, Forest Service.

วารสารวัฒนธรรมและเศรษฐกิจสร้างสรรค์ : ปีที่ 3 ฉบับที่ 2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2567) ISSN XXXX:XXXX

Wagar, J.A. (1964). The Carrying Capacity of Wild Land For Recreation. Forest Service Mono Graph 7. Washington: Society of American Foresters.

Chuaibamroong, T. (2008). Annual of international Thai tourism 2008. Bangkok: Thailand Tourism Development Research Institute. (In Thai)

Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation. (2015). Recreation Carrying Capacity in Ao Phang Nga National Park, Phang Nga province (Final Report). Bangkok: Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation. (In Thai)

Department of National Parks, Wildlife and Plant Conservation. (2018). Inthanon National Park. Retrieve September 16, 2018, from http://park.dnp.go.th/visitor/nationparkshow.php?PTA_CODE=1006. (In Thai)

Em, D., Wannalœt, S., & Ratno, R. (2004). Recreation Opportunity Spectrum, ROS. Bangkok: Tourism Authority of Thailand. (In Thai)

National Park Research Institute, National Park. (2009). Study of Recreation Carrying Capacity in National Park Area during 2004-2009. Bangkok: National Park, Wildlife and Plant Conservation Department. (In Thai)

Ramanphong, J., Phongkhiao, N., & Em, D. (2016). Determination of Recreation Carrying Capacity of Lan Son Camping Area, Phu Soi Dao National Park. Thai Journal of Forestry, 35(2), 78-88. (In Thai)

Songphonwanit, S. læ khana. (2014). Determination of Carrying Capacity of Community-based Tourism. Bangkok: The Thailand Research Fund. (In Thai)

Thanakan, N., Chasetmat, S., Em, D., Phitkam, N., Tœmtrakun L., Singhawo̜rawut, S., & Ratkhiri, S. (1998). Development and Planning for Facilities in Eco-Tourism Attraction. Bangkok: Forestry Research Center, Kasetsart University. (In Thai)