Development Cooperative Skills of Preschool Children Using Organizing Local Play Activities in ASEAN Countries
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The objectives of this research were to study the cooperative behavior of preschool children from kindergarten 2 And Kindergarten 3. After organizing local play activities in ASEAN countries,The sample consisted of 13 students from Kindergarten 2 and Kindergarten 3 of semester 2 academic year 2019 at Banphomoonpeaphow School under Ubonratchathani Primary Educational Service Area Office 4. It is an outdoor experiment group throughout local play activities in ASEAN countries lesson plans, The behavior observation form before and after research, On the development of cooperative behavior in early childhood. The statics for analyzing the data were mean, standard deviation and t-test.
The briefly results of the research are as follows; Early childhood children who have been organizing local play activities in ASEAN countries. After the trial,There was a higher development of cooperative behavior than before the experiment. The mean before the experiment was 2.10 and mean post-test of 2.89 With statistical significance level of .05
Article Details
References
กัญญณัฏฐ์ นฤทุกข์. (2560). พัฒนาการด้านสังคมของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมเสริมประสบการณ์การประกอบอาหารโดยใช้การเรียนแบบร่วมมือ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์ มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.
กัญญณัฐ พลอยกระจ่าง. (2557). พฤติกรรมความร่วมมือของเด็กปฐมวัยที่ได้รับการจัดกิจกรรมการปั้นแบบกลุ่ม. วารสารวิชาการศึกษาศาสตร์ คณะศึกษาศาสตร์
มหาวิทยาลัยศรีนครินทร์ วิโรฒ, 15 (2), 85-92.
ขวัญฟ้า รังสิยานนท์ และคณะ. (2562). การพัฒนารูปแบบการเสริมสร้างทักษะสมอง-อีเอฟ สำหรับเด็กปฐมวัยโดยใช้กระบวนการมีส่วนร่วมในโรงเรียนเครือข่าย
มหาวิทยาลัยสวนดุสิต. มหาวิทยาลัยสวนดุสิต.
ฉวี บุญทูล. (2557). ผลการส่งเสริมพัฒนาการการด้านสังคมของเด็กปฐมวัยโดยใช้ชุดกิจกรรมการละเล่นพื้นบ้าน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์.
พีรวัฒน์ ชลเจริญ. (2557). ผลของการจัดกิจกรรมพลศึกษาโดยใช้เกมการละเล่นพื้นบ้านอาเซียนที่มรต่อความฉลาดทางอารมณ์ขงนักเรียนระดับชั้นประถมศึกษา.
วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาสุขศึกษาและพลศึกษา จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ฟาลาตี หมาดเต๊ะ. (2557). ผลของการฝึกการละเล่นพื้นบ้านที่มีต่อพัฒนาการของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยวงขลานครินทร์.
รุ่งนภา จำปาเทศ. (2560). การพัฒนารูปแบบการสอนโดยใช้กิจกรรมเกมการละเล่นพื้นบ้านเพื่อส่งเสริมทักษะทางสังคมด้านการช่วยเหลือของเด็กปฐมวัยชั้นอนุบาล
ปีที่ 2. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน มหาวิทยาลัยราชภัฏบ้านสมเด็จเจ้าพระยา.
รสรินทร์ ขุนแก้ว. (2557). การจัดการเรียนรู้แบบร่วมมือที่มีต่อทักษะการทำงานกลุ่มและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชา เพลง ดนตรี กิจกรรมเคลื่อนไหวและจังหวะ
สำหรับเด็กปฐมวัย. สาขาการศึกษาปฐมวัย คณะครุศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์.
สุปราณี แก้วขุมเหล็ก. (2559). การพัฒนาการจัดประสบการณ์การส่งเสริมความสามารถในการแก้ปัญหาและทักษะทางสังคมของเด็กปฐมวัยโดยใช้การละเล่นพื้นบ้าน. วิทยานิพนธ์ครุศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิจัยและประเมินผลการศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสารคาม.
สุมาลี บัวหลวง. (2557). ผลของการใช้เกมการเล่นกลางแจ้งที่มีต่อพฤติกรรมความร่วมมือของเด็กปฐมวัย. วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตร์มหาบัณฑิต สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี.
