Organizational Resource Management for Enhancing Service Efficiency in Ban Khlong Subdistrict Municipality, Mueang District, Phitsanulok Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to 1) examine the level of organizational resource management and the level of service efficiency development for the public at Ban Khlong Subdistrict Municipality, Mueang District, Phitsanulok Province, and 2) investigate the relationship between resource management and the efficiency of public service delivery. This was a quantitative study. The population consisted of 9,600 individuals who received services from Ban Khlong Subdistrict Municipality between January and December 2024. The sample group comprised 384 individuals, determined using Taro Yamane’s formula and selected through convenience sampling. The research instrument was a questionnaire designed to assess organizational resource management for improving service efficiency. Data were analyzed using mean, standard deviation, and Pearson’s correlation coefficient to test the hypotheses. The results revealed that: 1) the overall level of organizational resource management was moderate, while the overall level of service efficiency was high; and 2) there was a positive correlation between resource management and various dimensions of service quality—namely reliability, tangibles, responsiveness, assurance, and empathy. In particular, management and human resources showed a strong correlation with staff responsiveness and customer care, with statistically significant results at the 0.05 level.
Article Details
References
กนกกาญจน์ พวงเพ็ชร, สุนิตดา เทศนิยม, ธีรพล กาญจนากาศ และสมคิด ดวงจักร. (2568). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานของสำนักงานเทศบาลตำบลบางใหญ่ จังหวัดนนทบุรี. Journal of Spatial Development and Policy, 3(2), 57-68.
กรกนก พงษ์เสือ, ณฐนนท ทวีสิน และสุนิตดา เทศนิยม. (2567). ประสิทธิภาพการบริหารทรัพยากรมนุษย์ขององค์การบริหารส่วนตำบลสาลี อำเภอบางปลาม้า จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 6(1), 295-308.
ชญานนท์ คีรีมาศทอง. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรองค์การบริหารส่วนจังหวัดสุโขทัย. Procedia of Multidisciplinary Research, 1(10), 33-43.
เทศบาลตำบลบ้านคลอง. (2567). รายงานผู้ใช้บริการเทศบาล ปี 2567. สืบค้นจาก https://www.bankhlong.go.th/project-rev2?hd=40.
นัทฐิลาวัลย์ จรัสวิชาก, ชลันธร แก้วแดง และฉัตรทิพย์ กวีวัฒนา. (2563). ยุทธศาสตร์การบริหารจัดการที่ ตอบสนองความต้องการของประชาชนในยุคดิจิทัลของเทศบาลนครนนทบุรี. วารสารรัชต์ภาคย์, 14(36), 317-326.
นันทนัช ผลแสง และบุญเหลือ บุบผามาลา. (2568). การบริหารตามหลักธรรมาภิบาลของเทศบาลตำบลกลางใหญ่ อำเภอบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี. วารสารมณีเชษฐารามวัดจอมมณี, 8(1), 597-611.
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาส์น.
พระนักรบ เชื้อวังคำ, วิริยะ หอมไกรลาศ, จัตุพร ภูบุญลาภ, นุชชัญญา เฉลิมชาติ, ภาณุวัณ ศิริประเสริฐ และณิชมน พิทักษ์กุล. (2566). การปฏิรูปองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในต่างประเทศ: กรณีศึกษา ประเทศญี่ปุ่น ฝรั่งเศส สหรัฐอเมริกา เยอรมัน และมาเลเซีย. วารสารการบริหารการจัดการและการพัฒนาที่ยั่งยืน, 1(3), 216-232.
สุนันทา ป้องจันมณีสกุล, กมลพร กัลยาณมิตร, สถิต นิยมญาติ และทัศนีย์ ลักขณาภิชัญชัช. (2566). การบริหารทรัพยากรมนุษย์เพื่อรับมือกับความเปลี่ยนแปลงหลัง COVID-19 ของเทศบาลตำบลในจังหวัดนครราชสีมา. วารสารมจรพุทธปัญญาปริทรรศน์, 8(6), 90-99.
Drucker, P. F. (1973). Management: Tasks, Responsibilities, Practices. New York: Harper & Row
Likert, R. (1964). New Pattern of Management. New York: McGraw-Hill Book.
Publication.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. (2rd ed.). New York: Harper & Row.
