Application of The 4 Doctrines of Iddhipāda In Managing Early Childhood Learning
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This article aims to present the concept of applying the 4 Iddhipāda principles in managing early childhood learning. The results of the study found that the guidelines for organizing the learning process by applying the 4 Iddhipāda principles in early childhood schools include: 1) Building faith in learning based on the principles of helpful friends, allowing early childhood children to learn and imitate behavior, mind, discipline and intellectual concepts, 2) creating good habits (precepts) in daily life. 3) Creating an atmosphere for learning with kindness and freedom of thought with precepts as the basis. 4) Creating 4 influences for learning by creating practical experience creating opportunities for children to participate in activities. This is a step-by-step method of organizing learning, causing appropriate behavioral changes for early childhood children to help them learn to control themselves and know how to live together peacefully.
Article Details
References
ฐาปนา บุญหล้า. (2558). แก่นธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสถาบันโลจิสติกส์แห่งเอเชีย.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2544). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม : การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. กรุงเทพฯ : สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
บุษบา ชมที. (2566). การศึกษาและการวิเคราะห์หลักอิทธิบาท 4 กับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พระครูโกศลพัฒนาภรณ์ (รัชพล ปภสุสโร). (2560). การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการบริหารวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ. (พุทธศษสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
พระครูภัทรจิตตาภรณ์, พระครูอัครศีลวิสุทธิ์, เบญญาภา จิตมั่นคงภักดี. (2562). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมในการจัดการศึกษา สำนักปฏิบัติธรรมกับศาสตร์สมัยใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงค์นครสวรรค์, 7(1), 277-288.
พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ). (2546). พจนานุกรมธรรมปัญญานันทะ. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: ดวงแก้ว.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543) ความสำคัญของพระพุทธศาสนาในฐานะศาสนาประจำชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: เอสอาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว. วชิรเมธี). (2551). คนสำราญงานสำเร็จ. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ :อมรินทร์.
พุทธทาสภิกขุ. (2546). บรมธรรมกับการศึกษาของโลกปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักงานสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
เยาวพา เดชะคุปต์. (2550). การพัฒนาสื่อเพื่อส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย. การศึกษาปฐมวัย, 11(3), 15-20.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2540). ชุดฝึกอบรมผู้บริการระดับสูง เล่ม 4 บริหารศาสตร์. กรุงเทพฯ: สมชาย อิมเมจจิ้ง จำกัด.
สำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครอง. (2545). คู่มือศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครอง.
สุทธิพงษ์ ศรีวิชัย. (2550). หลักการบริหารการศึกษาตามแนวพุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อุบลวรรณ ไชยเรนทร์ และกันตภณ หนูทองแก้ว. (2563). การนำหลักอิทธิบาทธรรมไปใช้ในการปฏิบัติงานของบุคลากร ที่ว่าการอำเภอชะอวด อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(2), 66-78.
