Guidelines for developing the teaching competencies of moral teaching monks in the School for Expanding Educational Opportunities, Bua Yai District, Nakhon Ratchasima Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research are to 1) study the administration for developing the teaching competency of moral teaching monks, 2) compare the administration for developing the teaching competencies of moral teaching monks, classified according to educational level and family background, and 3) to propose administrative guidelines for developing the teaching competencies of moral teaching monks in the School for Expanding Educational Opportunities, Bua Yai District, Nakhon Ratchasima Province. This study is quantitative research. The instrument used in the study was a questionnaire. The sample group used in this study was 287 students in the 2nd and 3rd grades (Grade 4 - Mathayom 3). The statistics used were frequency, mean, standard deviation, t-test, and F -test. The results of the study found that 1) management for developing the teaching competency of moral teaching monks In the School for Expanding Educational Opportunities, it was found that the overall level was at the highest level. 2) Results of comparing the administration for developing the teaching competency of moral teaching monks. In schools, educational opportunities are expanded. From classification by Between the 2nd and 3rd level and classified according to family background, it was found that Overall, there is no difference. 3) Administrative guidelines for developing the teaching competency of moral teaching monks In the School for Expanding Educational Opportunities, classified into areas, it was found that (1) the content of the course is that some content should be added. Because it is not yet clear how to raise the content for students to understand, (2) personality aspect monks should behave as a good example for students and the community, (3) teaching techniques, there should be pictures or songs as media to accompany the sections with content about Dhamma. (4) Social and cultural aspects: Monks should be role models for Buddhists in creating a new culture related to Buddhism.
Article Details
References
กรมการศาสนา. (2551). แผนพัฒนาส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม ตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง พุทธศักราช 2550. กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
กรมการศาสนา. (2553). แนวทางการดำเนินงาน โครงการลานบุญ ลานปัญญา ปีงบประมาณ 2552 แผนงานพัฒนาศักยภาพของเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์ สาขาเศรษฐกิจเชิงสร้างสรรค์ ภายใต้แผนปฏิบัติการไทยเข็มแข็ง 2554 แผนฟื้นฟูเศรษฐกิจระยะที่ 2 (SP 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.
จินตนา จริยานนท์. (2549). ความพึงพอใจของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนปลายที่มีต่อพระสงฆ์ผู้สอนวิชาพระพุทธศาสนา ในเขตกรุงเทพมหานคร. (พุทธศาสนมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
ธีระ สุภาวิมล. (2551). ความพึงพอใจของนักเรียนช่วงชั้นที่ 3 ของโรงเรียนในสังกัดเทศบาลเมืองอ่างทองที่มีต่อการเรียนการสอนสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและพลศึกษา ปีการศึกษา 2550. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยศรีนครินทวิโรฒ).
บุญชม ศรีสะอาด. (2560). การวิจัยเบื้องต้น ฉบับปรับปรุงใหม่. (พิมพ์ครั้งที่10). กรุงเทพฯ: สุวีริยาสาสน์.
พจนีย์ แพ่งศรีสาร. (2547). การประเมินโครงการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 โรงเรียนปรินส์รอยแยลส์วิทยาลัย อำเภอเมืองเชียงใหม่. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
พระณัฐวุฒิ พือทอ. (2552). การมีส่วนร่วมของพระสงฆ์ในการพัฒนาคุณธรรม จริยธรรมแกนักเรียนในสถานศึกษาตำบลออนกลาง จังหวัดเชียงใหม่. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
พระมหาเกรียงศักดิ์ อินทปญฺโญ, พระมหาจีรวัฒน์กนฺตวณฺโณ (กันจู), ถวิล คำโสภา และสุรัตน์ คำโสภา. (2562). การพัฒนาศักยภาพของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียนในจังหวัดลำปาง. วารสารนิติศาสตร์และสังคมท้องถิ่น, 3(1), 95-117.
พระมหาสุทธินารถ ญาณชโย และอํานวย เดชชัยศรี, 2561 รูปแบบการพัฒนาสมรรถนะของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน. วารสารสันติศึกษาปริทรรศน์ มจร, 6(2), 696-670.
พระวินัยธรภูวดล เพชรทอง. (2553). การดำเนินงานการสอนของพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสุโขทัย เขต 1. (การศึกษามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยนเรศวร).
พระสุรเชษฐ์ เจริญสุข. (2549). เจตคติของผู้ปกครองต่อบทบาทพระสอนศีลธรรมในโรงเรียน ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น โรงเรียนวัดบ้านก้อง จังหวัดลำพูน. (ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเชียงใหม่).
ศรินทิพย์ สถีรศิลปิน. (2548). รูปแบบการจัดการศึกษาและการเผยแผ่ศาสนธรรมของวัดในพระพุทธศาสนาประเภทการจัดการศึกษาและการเผยแผ่ศาสนธรรม : กรณีศึกษาวัดราชโอรสาราม เขตจอมทอง (รายงานการวิจัย). กรุงเทพฯ: สํานักงานเลขาธิการสภาการศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and psychological measurement, 30(3), 607-610.
