ปัจจัยที่ส่งผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานและประสิทธิภาพในการทำงาน ของพนักงานฝ่ายผลิตยานยนต์แห่งหนึ่งในจังหวัดกรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา 1) ระดับสภาพแวดล้อมในการทำงาน การจัดการความปลอดภัย ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัย พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน และประสิทธิภาพในการทำงาน 2) สภาพแวดล้อมในการทำงาน การจัดการความปลอดภัยใน และ ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัยที่มีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน และ 3) พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานในอุตสาหกรรมการผลิต กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ พนักงานผลิตยานยนต์แห่งหนึ่ง จำนวน 300 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือแบบสอบถาม การวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และแบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการวิจัยพบว่า 1) สภาพแวดล้อมในการทำงาน การจัดการความปลอดภัย ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัย พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน และประสิทธิภาพในการทำงาน อยู่ในระดับมากที่สุด 2) สภาพแวดล้อมในการทำงาน การจัดการความปลอดภัยใน และ ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัยมีผลต่อพฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 และ 3) พฤติกรรมความปลอดภัยในการทำงานมีผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของพนักงานในอุตสาหกรรมการผลิต อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กนกพร เจริญพันธ์, จุฑามาศ เจียมสาธิต และวรกร วิชัยโย. (2567). ปัจจัยที่มีผลต่อพฤติกรรมด้านความปลอดภัยของพนักงาน บริษัทเอกชนแห่งหนึ่งในจังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารวิชาการสาธารณสุขชุมชน, 9(3), 157-166.
เขมณัฏฐ์ อำนวยวรชัย และธีรพจน์ เวศพันธุ์. (2560). ความสัมพันธ์ระหว่างบรรยากาศความปลอดภัยกับพฤติกรรม ความเสี่ยงในการทำงานของพนักงานท่าอากาศยานนานาชาติเชียงใหม่. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีส เทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 3(3), 99-111.
ไชยภพ สาวทรัพย์ และภฤศญา ปิยนุสรณ์ (2568) ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการทำงานของวิศวกรภายในบริษัทรับเหมาก่อสร้าง ในเขตกรุงเทพมหานคร. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 7(1), 165-176.
ทศพร แก้วขวัญไกร. (2561). ปัจจัยที่ส่งผลต่อการส่งเสริมความปลอดภัยในการปฏิบัติงานของบุคลากรระดับปฏิบัติการ ภาคอุตสาหกรรม: กรณีศึกษาเขตพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์,10(2), 143-155.
บุญญรัตน์ สายใหม่. (2560). การรับรู้การจัดการความปลอดภัยกับพฤติกรรมความปลอดภัยของพนักงานในโรงงานอุตสาหกรรม. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี).
รัฐพงศ์ วงศ์เศรษฐี, นลินฉัตร์ ธราสิริวีรภัทร และฟ้าวิกร อินลวง. (2568). แรงจูงใจที่มีผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานสายการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กโทรนิกส์ กรณีศึกษา บริษัท เอจีซี ไมโคร กลาส (ประเทศไทย) จำกัด. Journal of Spatial Development and Policy, 3(3), 15-30.
วัชรี วัชโรทัย และชิณโสณ์ วิสิฐนิธิกิจา. (2568). ปัจจัยเสริมสร้างความปลอดภัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการทำงานของผู้บังคับปั้นจั่นของบริษัทแห่งหนึ่ง. วารสารการจัดการสมัยใหม่, 23(2), 55–77.
ศูนย์วิจัยกรุงศรี. (2567). แนวโน้มธุรกิจอุตสาหกรรมยานยนต์ 2567–2569. สืบค้นจาก https://www.krungsri.com/th/research/industry/industry-outlook/hi-tech-industries/automobiles/io/automobile-2024.
สถาบันส่งเสริมความปลอดภัย อาชีวอนามัย. (2564). แผนแม่บทความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานแห่งชาติ (ฉบับที่ 1). กรุงเทพฯ: สถาบันส่งเสริมความปลอดภัยอาชีวอนามัย.
สุนันท์ มนต์แก้ว และธวัชชัย นวเลิศปัญญา. (2560). ผลกระทบของมาตรการความปลอดภัยในงานก่อสร้างต่อผลิตภาพของงานเหล็กเสริมเสา. วารสารมหาวิทยาลัยทักษิณ, 20(1), 48-56.
Britton, A.R. (2014). Person–Environment Fit and Safety Climate: Relationships with Safety Behavior, Job Attitudes, and Strain. Orlando: University of Central Florida.
International Labour Organization. (2023). World Employment and Social Outlook: Trends 2023. Geneva: International Labour Organization.
Wen-Jywan Su. (2021). Impact of safety management systems, attitudes, and work commitment on safety behavior and work performance. New York: Free Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An Introductory Analysis. New York: Harper & Row.
