ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี จากมุมมองของนักเรียนเดินเรือพาณิชย์
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี จากมุมมองของนักเรียนเดินเรือพาณิชย์ จำแนกตามปัจจัยส่วนบุคคล การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรที่ใช้ในการศึกษาคือ นักเรียนเดินเรือพาณิชย์ที่กำลังศึกษาอยู่ในระดับปริญญาตรี ศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี กรมเจ้าท่า ชั้นปีที่ 1 ถึง 3 จำนวน 475 คน กลุ่มตัวอย่างคำนวณโดยใช้สูตรของทาโร่ ยามาเน่ ที่ระดับความคลาดเคลื่อนร้อยละ 5 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างจำนวน 217 คน โดยใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยคือแบบสอบถาม ซึ่งผ่านการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหา (IOC) โดยผู้เชี่ยวชาญ 3 ท่าน และมีค่าความเชื่อมั่น (Cronbach's Alpha) เท่ากับ 0.985 จากการทดสอบกับกลุ่มลองใช้ (Try-out) จำนวน 30 คน สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการวิเคราะห์การถดถอยพหุคูณ ผลการวิจัยพบว่า (1) นักเรียนเดินเรือพาณิชย์ส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุระหว่าง 18–20 ปี กำลังศึกษาอยู่ชั้นปีที่ 2 และสังกัดฝ่ายเดินเรือ (2) ระดับความคิดเห็นต่อปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการบริหารงานของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวีในภาพรวมอยู่ในระดับมาก เมื่อพิจารณารายด้าน พบว่าด้านที่มีค่าเฉลี่ยสูงสุดไปหาต่ำสุด ได้แก่ ด้านภาวะผู้นำของผู้บริหาร ด้านนโยบายและการบริหารจัดการ และด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและทรัพยากรพื้นฐาน ผลการทดสอบสมมติฐานพบว่า (1) ปัจจัยด้านนโยบายและการบริหารจัดการมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (β = 0.252, p = 0.002) จึงยอมรับสมมติฐาน (2) ปัจจัยด้านภาวะผู้นำของผู้บริหารไม่มีอิทธิพลต่อประสิทธิภาพการบริหารงาน (p = 0.133) จึงปฏิเสธสมมติฐาน และ (3) ปัจจัยด้านสิ่งอำนวยความสะดวกและทรัพยากรพื้นฐานมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (β = 0.301, p = 0.004) จึงยอมรับสมมติฐาน
Article Details
เอกสารอ้างอิง
กรมเจ้าท่า. (2568). ข้อมูลศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี. สืบค้นจาก https://www.md.go.th/.
กิตติชัย อาจหาญ. (2565). ปัจจัยการบริหารที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการบริหารงานวิชาการในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษามุกดาหาร. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
ภาวนา พงศ์ปริตร. (2564). ประสิทธิผลการบริหารภาครัฐแนวใหม่ของศูนย์ฝึกพาณิชย์นาวี กรมเจ้าท่า กระทรวงคมนาคม. วารสารสหวิทยาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 4(1), 177–191.
รัตนา คนไว. (2565). ภาวะผู้นำเชิงวิสัยทัศน์ของผู้บริหารสถานศึกษาที่ส่งผลต่อประสิทธิผลการปฏิบัติงานของครูในโรงเรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษามุกดาหาร. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร).
สลิล เครือวัลย์. (2566). แรงจูงใจที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของบุคลากร เทศบาลตำบลพลา จังหวัดระยอง. (บริหารธุรกิจมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช).
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2566). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ฉบับที่ 13 (พ.ศ. 2566–2570). สืบค้นจาก https://www.nesdc.go.th/article_attach/article_file_20230615134223.pdf.
อัซวาน เส็นและ, ฟิตราน การาวัล, นูรุดดีน ยามา และอิทธิชัย สีดำ. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของบุคลากรสำนักงานเทศบาลนครยะลา. ใน การประชุมหาดใหญ่วิชาการระดับชาติและนานาชาติครั้งที่ 14 (น. 1121–1136). สงขลา: มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
Cronbach, L. J. (1951). Coefficient alpha and the internal structure of tests. Psychometrika, 16(3), 297–334.
Drucker, P. F. (1967). The effective executive. New York: Harper & Row.
Drucker, P. F. (1999). Management challenges for the 21st century. New York: Harper Business.
Fayol, H. (1949). General and industrial management (C. Storrs, Trans.). London: Sir Isaac Pitman & Sons.
International Maritime Organization. (2017). International convention on standards of training, certification and watchkeeping for seafarers (STCW), 1978, as amended. London: IMO Publishing.
Likert, R. (1967). The method of constructing and attitude scale. In M. Fishbein (Ed.), Attitude theory and measurement (pp. 90–95). New Jersey: Wiley & Sons.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.