การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการจัดการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความนี้มุ่งนำเสนอแนวคิดการประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในการจัดการเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย จากการศึกษาพบว่า แนวทางการจัดกระบวนการเรียนรู้โดยการประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาท 4 ในโรงเรียนปฐมวัยนั้น ได้แก่ 1) การสร้างศรัทธาต่อการเรียนรู้โดยยึดหลักกัลยาณมิตรที่ช่วยเหลือ ให้เด็กปฐมวัยมีการเรียนรู้และเลียนแบบพฤติกรรม จิตใจ วินัย และปัญญาแนวคิด 2) การสร้างความเคยชินที่ดีงาม (ศีล) ในวิถีชีวิตประจำวัน 3) การสร้างบรรยากาศต่อการเรียนรู้ด้วยความเมตตาการให้อิสระทางความคิดโดยมีศีลเป็นพื้นฐาน 4) การสร้างอิทธิบาท 4 ให้การเรียนรู้ ด้วยการสร้างประสบการณ์ด้านการลงมือปฏิบัติ การสร้างโอกาสให้เด็กได้ทำกิจกรรม ซึ่งเป็นวิธีการจัดการเรียนรู้อย่างมีขั้นตอน ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงทางพฤติกรรมที่เหมาะสมให้กับเด็กปฐมวัย เพื่อช่วยให้เด็กรู้จักควบคุมตัวเองและรู้วิธีการอยู่ร่วมกันอย่างมีความสงบสุขได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ฐาปนา บุญหล้า. (2558). แก่นธรรม. กรุงเทพฯ: มูลนิธิสถาบันโลจิสติกส์แห่งเอเชีย.
ดวงเดือน พันธุมนาวิน. (2544). ทฤษฎีต้นไม้จริยธรรม : การวิจัยและการพัฒนาบุคคล. กรุงเทพฯ : สำนักงานกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก.
บุษบา ชมที. (2566). การศึกษาและการวิเคราะห์หลักอิทธิบาท 4 กับการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษา ในศตวรรษที่ 21 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาระยอง เขต 1. (ครุศาสตรมหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี.
พระครูโกศลพัฒนาภรณ์ (รัชพล ปภสุสโร). (2560). การบูรณาการหลักพุทธธรรมในการบริหารวิชาการสู่ความเป็นเลิศของโรงเรียนประถมศึกษาจังหวัดสมุทรปราการ. (พุทธศษสตรดุษฎีบัณฑิต, มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย).
พระครูภัทรจิตตาภรณ์, พระครูอัครศีลวิสุทธิ์, เบญญาภา จิตมั่นคงภักดี. (2562). การประยุกต์ใช้หลักอิทธิบาทธรรมในการจัดการศึกษา สำนักปฏิบัติธรรมกับศาสตร์สมัยใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ วิทยาลัยสงค์นครสวรรค์, 7(1), 277-288.
พระธรรมโกศาจารย์ (ปัญญานันทภิกขุ). (2546). พจนานุกรมธรรมปัญญานันทะ. กรุงเทพฯ: ธรรมสภา.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ: ดวงแก้ว.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2543) ความสำคัญของพระพุทธศาสนาในฐานะศาสนาประจำชาติ. พิมพ์ครั้งที่ 10). กรุงเทพฯ: สหธรรมิก.
พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต). (2553). พจนานุกรมพุทธศาสตร์ ฉบับประมวลธรรม. (พิมพ์ครั้งที่ 19). กรุงเทพฯ: เอสอาร์ พริ้นติ้ง แมสโปรดักส์.
พระมหาวุฒิชัย วชิรเมธี (ว. วชิรเมธี). (2551). คนสำราญงานสำเร็จ. (พิมพ์ครั้งที่ 14). กรุงเทพฯ :อมรินทร์.
พุทธทาสภิกขุ. (2546). บรมธรรมกับการศึกษาของโลกปัจจุบัน. กรุงเทพฯ: สำนักงานสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาแห่งชาติ.
เยาวพา เดชะคุปต์. (2550). การพัฒนาสื่อเพื่อส่งเสริมพัฒนาการเด็กปฐมวัย. การศึกษาปฐมวัย, 11(3), 15-20.
สำนักงานคณะกรรมการการประถมศึกษาแห่งชาติ. (2540). ชุดฝึกอบรมผู้บริการระดับสูง เล่ม 4 บริหารศาสตร์. กรุงเทพฯ: สมชาย อิมเมจจิ้ง จำกัด.
สำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครอง. (2545). คู่มือศูนย์พัฒนาเด็กเล็กองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น. กรุงเทพฯ: สำนักบริหารการศึกษาท้องถิ่น กรมการปกครอง.
สุทธิพงษ์ ศรีวิชัย. (2550). หลักการบริหารการศึกษาตามแนวพุทธศาสตร์. กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
อุบลวรรณ ไชยเรนทร์ และกันตภณ หนูทองแก้ว. (2563). การนำหลักอิทธิบาทธรรมไปใช้ในการปฏิบัติงานของบุคลากร ที่ว่าการอำเภอชะอวด อำเภอชะอวด จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 5(2), 66-78.
