ปัจจัยที่มีผลต่อการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนใน อำเภอโคกเจริญ จังหวัดลพบุรี
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับปัจจัยการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในอำเภอโคกเจริญ จังหวัดลพบุรี 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักสัปปุริสธรรม 7 กับปัจจัยการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในอำเภอโคกเจริญ และ 3) ศึกษาแนวทางส่งเสริมการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในอำเภอโคกเจริญ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี โดยการวิจัยเชิงปริมาณมีประชากร ได้แก่ ประชาชนที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป จำนวน 19,431 คน กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามสูตรของ Taro Yamane ที่ระดับความคลาดเคลื่อน .05 ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่างขั้นต่ำ 392 คน และเก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่าง จำนวน 395 คน โดยใช้การสุ่มแบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสอบถาม มีค่าดัชนีความสอดคล้องระหว่าง 0.60–1.00 และค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.857 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 20 รูป/คน ซึ่งเลือกแบบเจาะจง และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) ปัจจัยการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในอำเภอโคกเจริญ ตามหลักสัปปุริสธรรม 7 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (= 4.32, S.D. = 0.25) และปัจจัยการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนโดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก (
= 4.27, S.D. = 0.28) 2) หลักสัปปุริสธรรม 7 มีความสัมพันธ์ทางบวกกับปัจจัยการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชน โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = .501) และ3) แนวทางส่งเสริมการตื่นตัวทางการเมือง ได้แก่ พรรคการเมืองควรมีเป้าหมายที่ชัดเจน โปร่งใส และคำนึงถึงประโยชน์ส่วนรวม ผู้สมัครควรมีคุณธรรม ความรู้ความสามารถ และความรับผิดชอบ นโยบายควรสอดคล้องกับความต้องการของประชาชนและสามารถปฏิบัติได้จริง การหาเสียงควรนำเสนอข้อมูลอย่างถูกต้อง โปร่งใส และเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วม และสื่อมวลชนควรนำเสนอข้อมูลอย่างถูกต้อง เป็นกลาง และยึดมั่นในจรรยาบรรณ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กองบรรณาธิการ. (2567, 4 มิถุนายน). ย้อนรอย 10 ปี รัฐประหาร 2557: ถอดบทเรียนทศวรรษที่หายไปภายใต้เผด็จการทหาร. https://www.the101.world/10-year-public-forum/
คณะกรรมการการเลือกตั้งประจำองค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ. (2564). ประกาศคณะกรรมการการเลือกตั้งประจำองค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ เรื่อง ผลการนับคะแนนเลือกตั้ง. (อัดสำเนา).
ธีรยุทธ ชะนิล. (2566). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการสร้างความนิยมสำหรับการเลือกตั้งระดับท้องถิ่นในจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยใช้สัปปุริสธรรม 7. วารสารบัณฑิตศึกษาวิชาการ, 1(4), 65–78.
รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2560. (2560, 6 เมษายน). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 134 ตอนที่ 40 ก, หน้า 1–90.
สมนึก สอนเนย, ไพฑูรย์ โพธิสว่าง, ธนกฤต โพธิ์เงิน, การุณลักษณ์ พหลโยธิน และภูนท สลัดทุกข์. (2568). การตื่นตัวทางการเมืองในการไปใช้สิทธิเลือกตั้งท้องถิ่นของประชาชนในเขตอำเภอเมืองปทุมธานี จังหวัดปทุมธานี. วารสารส่งเสริมและพัฒนาวิชาการสมัยใหม่, 3(3), 408–428.
สวาท ฮาดภักดี. (2565). กาiมีส่วนร่วมในกิจกรรมทางการเมืองของประชาชนตำบลโคกสี อำเภอเมือง จังหวัดขอนแก่น. Journal of Roi Kaensarn Academi, 7(1), 321–353.
สำนักงานคณะกรรมการการเลือกตั้ง. (2567). ลพบุรี. https://www.ect.go.th/ect_th/th/db_119_ect_th_download_308
สุมาลี บุญเรือง. (2565). สภาพทั่วไปและปัญหาอุปสรรคการตื่นตัวทางการเมืองของประชาชนในระบอบประชาธิปไตยที่มีผลต่อการเลือกตั้งทั่วไป. วารสารวิชาการรัฐศาสตร์และรัฐประศาสนศาสตร์, 4(3), 61–74.
องค์การบริหารส่วนตำบลโคกเจริญ. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ. 2566–2570. (อัดสำเนา).
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). Harper & Row.