การพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวศาสตร์พระราชาของเทศบาลตำบลคลองพิไกร อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเสนอแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวศาสตร์พระราชาของเทศบาลตำบลคลองพิไกร อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวศาสตร์พระราชา ของเทศบาลตำบลคลองพิไกร อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชร ตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก มีค่าเฉลี่ย 4.12 ส่วนผลการวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่าง ตัวแปรต้น คือ หลักทิฏฐธัมมิกัตถประโยชน์ 4 ประการ และตัวแปรตาม คือ หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง 5 ด้าน พบว่า โดยภาพรวมมีความสัมพันธ์กันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.01 และมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 โดยมีค่าความสัมพันธ์ในทางบวกหรือมีความสัมพันธ์กันในลักษณะที่คล้อยตามกันเป็นคู่ โดยภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง Pearson Correlation (r) (0.482**) ส่วนแนวทางในการพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนตามแนวศาสตร์พระราชาของเทศบาลตำบลคลองพิไกร อำเภอพรานกระต่าย จังหวัดกำแพงเพชรนั้นควรมีแนวทางดังนี้ 1) ด้านความรู้ ทางเทศบาลควรให้ความรู้ในเรื่องของหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงแก่ประชาชนเป็นอันแรก ให้ประชาชนรู้แนวทางในการประพฤติปฏิบัติตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงอย่างถูกต้อง 2) ด้านความมีเหตุผล ควรยึดความประหยัด ตัดทอนค่าใช้จ่ายที่ไม่จำเป็น ลดความฟุ่มเฟือยในการด้านรงชีพ ยึดถือการประกอบอาชีพด้วยความถูกต้อง สุจริต มีจิตสำนึกในเรื่องของการรู้รัก สามัคคี และมีเหตุผลในการใช้จ่าย ให้เหมาะสมกับสถานการณ์ในปัจจุบัน 3) ด้านคุณธรรม ควรปลูกจิตสำนึกด้านคุณธรรมจริยธรรมแก่ประชาชน ไม่เอารัดเอาเปรียบซึงกันและกัน ยึดถือปฏิบัติตามแนวทางแห่งความซื่อสัตย์สุจริต ไม่คดโกง 4) ด้านความพอประมาณ เทศบาลควรมีการให้คำแนะนำ หรือให้ความรู้แก่ประชาชนในเรื่องของความพอประมาณ ไม่ว่าจะเป็นความพอประมาณในการใช้จ่ายทรัพย์ของตนก็ดี หรือการบริหารการใช้ทรัพย์ที่เป็นส่วนรวม ปลูกจิตสำนึกให้ตระหนักรู้ถึงคุณค่าแห่งทรัพย์ รู้จักกิน รู้จักใช้ รู้จักประมาณ ประหยัด และอดออม เพื่อรักษาเอาไว้ใช้ประโยชน์ในวันข้างหน้า และ 5) ด้านภูมิคุ้มกัน คือ มีความรอบรู้ รอบครอบ ในการดำเนินชีวิตโดยความไม่ประมาท เพื่อป้องกันเหตุที่อาจจะเกิดขึ้นในอนาคต มีภูมิคุ้มกันด้านวัตถุ มีภูมิคุ้มกันด้านสังคม มีภูมิคุ้มกันด้านสิ่งแวดล้อม ภูมิคุ้มกันด้านวัฒนธรรม และมีภูมิคุ้มกัน ในการดำเนินชีวิตของประชาชน
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
คณะทำงานบริหารการจัดเก็บข้อมูล จปฐ. ระดับจังหวัด จังหวัดกำแพงเพชร. (2561). รายงานคุณภาพชีวิตคนกำแพงเพชร. (อัดสำเนา).
ฐพชัย ทตนนท์. (2559). บทบาทขององค์การบริหารส่วนตำบลกับการส่งเสริมการดำเนินชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในชุมชน: กรณีศึกษาองค์การบริหารส่วนตำบลส้าน อำเภอเวียงสา จังหวัดน่าน. (วิทยานิพนธ์ปริญญาพุทธศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย: มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
พระวัฒธยา ฐิติสมปนฺโน. (2560). ความร่วมมือของบ้านวัด และโรงเรียนในการพัฒนาสังคม อำเภอวิหารแดง จังหวัดสระบุรี. วารสาร มจร.พัฒนาสังคม, 1(3), 86-102.
เริงวิชญ์ นิลโคตร พร้อมคณะ. (2564). การประยุกต์ใช้ศาสตร์พระราชาเพื่อเสริมพลังอำนาจสุขภาวะชุมช. วารสารสังคมและวัฒนธรรม, 5(2), 53-69.
วิทยา จันทร์แดง และจำนง อดิวัฒนสิทธิ์. (2559). การพัฒนาการพัฒนารูปแบบการบริหารจัดการชุมชนเข้มแข็งตามแนวปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ในเขตจังหวัดภาคกลางตอนบนของไทย. สักทอง: วารสารการวิจัย, 18(2), 23-40.
อัครเดช พรหมกัลป์ และคณะ. (2560). ยุ้งข้าวยุคใหม่: กระบวนการปรับตัวสู่ทางรอดแห่งภูมิปัญญาของชาวนาไทย. (รายงานการวิจัย). สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ (วช.): มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
