Democratic Dynamics in the Digital Era: Challenges of Fake News on Political Decision-Making
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This academic article aimed to study the dynamics of democracy in the digital era: the challenges of fake news on political decision-making. It focused on analyzing the impact of fake news and information operations on the political decision-making process of citizens. The study found that while digital technology has rapidly increased the space for political participation and information access, it was also used as a tool to distort facts through algorithms, creating echo chambers and filter bubbles. These information reception mechanisms resulted in citizens receiving only their own preconceived notions, stifling the exchange of dissenting groups, leading to extreme political polarization. Information operations were also used as a political weapon to undermine the credibility of political institutions and the electoral system, shifting decision-making from one based on reason to one driven by emotion and hatred. In the context of Thailand, the use of cyber armies and avatar accounts to create narratives and discredit political opponents undermined online freedoms. The study explored approaches to building democratic immunity in the digital era through promoting digital media literacy and transparent communication to protect democracy and enable citizens to make informed political decisions.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
References
ฉัตรธสนัน สรรวงษ์ละคร และ เรืองวิทย์ วะรีวะราช. (2568). ความท้าทายของประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล: บทบาทของโซเชียลมีเดียในการเลือกตั้ง และการสร้างความแตกแยกทางการเมือง), วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์, 12(3), 222-232.
อุเทณร์ วัชรชิโนรส. (2567). ความท้าทายของประชาธิปไตยในยุคดิจิทัล: การวิเคราะห์ผลกระทบของสื่อสังคม ออนไลน์ต่อกระบวนการทางการเมือง. วารสารวิชาการจินตาสิทธิ์(ออนไลน์), 2(1), 40-53.
Bennett, W. L., & Livingston, S. (2018). The disinformation order: Disruptive communication and the decline of democratic institutions. European Journal of Communication, 33(2), 122–139.
Bennett, W. L., & Segerberg, A. (2012). The logic of connective action: Digital media and the personalization of contentious politics. Information, Communication & Society, 15(5), 739–768.
Boulianne, S. (2015). Social media use and participation: A meta-analysis of current research. Information, Communication & Society, 18(5), 524–538.
Festinger, L. (1957). A theory of cognitive dissonance. Stanford : Stanford University Press.
Habermas, J. (1989). The structural transformation of the public sphere. Cambridge : MIT Press.
Kanchanatanee, K. (2021). Social media and political participation in Thailand. Journal of MCU Social Science Review, 10(2), 270–283.
Kemp, S. (2023). Digital 2023: Global overview report. DataReportal. Retrieved from https://datareportal.com/reports/digital-2023-global-overview-report
Pariser, E. (2011). The filter bubble: What the Internet is hiding from you. New York : Penguin Press.
Rid, T. (2020). Active measures: The secret history of disinformation and political warfare. New York : Farrar, Straus and Giroux.
Sunstein, C. R. (2018). #Republic: Divided democracy in the age of social media. (New ed.). Princeton : Princeton University Press.
Wardle, C., & Derakhshan, H. (2017). Information disorder: Toward an interdisciplinary framework for research and policymaking. Strasbourg : Council of Europe.
