Competency-Based Curriculum Management in Educational Innovation Zone Pilot Schools under the Chiang Mai Secondary Educational Service Area Office
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
The purposes of this research article were 1) to study the level of competency-based curriculum management in educational innovation zone pilot schools; and 2) to study the guidelines for competency-based curriculum management in educational innovation zone pilot schools under the Chiang Mai Secondary Educational Service Area Office. A mixed-methods research approach was used, incorporating quantitative and qualitative research. Quantitative research collected data using questionnaires with a reliability coefficient of 0.97 from a sample of 248 people, with the sample size determined using the Krejcie-Morgan table. Data were analyzed using frequency, percentage, mean, and standard deviation. Qualitative research collected data through purposive interviews with 5 key informants and analyzed the data using content analysis. The results showed that: 1) The level of competency-based curriculum management in educational innovation zone pilot schools was high (= 4.37, S.D.= 0.74); and 2) The guidelines for competency-based curriculum management in educational innovation zone pilot schools under the Chiang Mai Secondary Educational Service Area Office were also studied. The study found that curriculum management should be systematic, with school administrators playing a role in raising awareness, fostering understanding, and leading the development of competency-based school curricula. Furthermore, it should promote the participation of all stakeholders through the establishment of a curriculum development committee comprised of knowledgeable, capable, and diverse individuals with experience. In addition, curriculum implementation should be clearly planned, with defined steps and procedures, relying on collaboration between school administrators and teachers. Continuous and systematic supervision, monitoring, and evaluation of curriculum implementation, focused on development, was crucial to ensure the curriculum effectively addresses student competency development. A comprehensive curriculum quality assessment should also be conducted, allowing all stakeholders to participate in reflecting on the results and continuously improving the curriculum to ensure its suitability
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
References
กระทรวงศึกษาธิการ. (2551). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์คุรุสภาลาดพร้าว.
กระทรวงศึกษาธิการ. (2553). แนวทางการบริหารจัดการหลักสูตรตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย จำกัด.
ปรียาพร ศุภภูธร และทิวัตถ์ มณีโชติ. (2569). แนวทางการบริหารสถานศึกษาเพื่อขับเคลื่อนหลักสูตรฐานสมรรถนะของโรงเรียนมัธยมศึกษานำร่องในพื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดจันทบุรี. วารสารวิจัยทางการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, 21(1), 30 – 42.
ภูริวัฒน์ เขนย, สุบัน พรเวียง, และ มนต์นภัส มโนการณ์. (2567). แนวทางการบริหารหลักสูตรฐานสมรรถนะของสถานศึกษานำร่องระดับมัธยมศึกษา พื้นที่นวัตกรรมการศึกษาจังหวัดเชียงใหม่. วารสารบัณฑิตศึกษาปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตแพร่, 10(1), 111–122.
สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาเชียงใหม่. (2567). แผนบริหารการจัดการศึกษาขั้นพื้นฐาน ประจำปีงบประมาณ พ.ศ. 2567.(อัดสำเนา).
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2567). รายงานการศึกษากระบวนการและผลการพัฒนาหลักสูตรสถานศึกษาฐานสมรรถนะ. กรุงเทพฯ: สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
