Development Guidelines for Enhancing the Quality of Life of Residents in Pho Sai Ngam Subdistrict Administrative Organization, Bueng Na Rang District, Phichit Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
This research aimed to: 1) examine the level of quality of life development among people in Pho Sai Ngam Subdistrict Administrative Organization, Bueng Na Rang District, Phichit Province; 2) analyze the relationship between Bhavana Dhamma principles and the quality of life development of the people; and 3) propose guidelines for improving the quality of life of the people in Pho Sai Ngam Subdistrict Administrative Organization. This study employed a mixed-methods research design, using the 20-Year National Strategy in six aspects as the conceptual framework. For the quantitative research, the population consisted of 4,077 residents in Pho Sai Ngam Subdistrict. The sample size was determined using the formula of Krejcie and Morgan, resulting in 365 respondents. Data were collected through questionnaires and analyzed using descriptive statistics and Pearson’s correlation coefficient. For the qualitative research, in-depth interviews were conducted with 20 key informants, and the data were analyzed using descriptive content analysis.
The results revealed that: (1) the overall level of quality of life development based on Bhavana Dhamma principles in Pho Sai Ngam Subdistrict Administrative Organization was at a moderate level ( = 3.35, S.D. = 0.47) and the policy implementation for quality of life development based on the 20-Year National Strategy was also at a moderate level (
= 3.27, S.D. = 0.47); (2) the relationship between Bhavana Dhamma principles and quality of life development showed a very high positive correlation (r = 0.783); and 3) the guidelines for improving the quality of life should focus on six aspects: 3.1) enhancing occupational security and income by promoting community-relevant skills; 3.2) increasing competitiveness by strengthening local economic and marketing capacity; 3.3) developing human potential through wisdom development (Paññā Bhavana) to enhance knowledge, skills, and attitudes; 3.4) reducing inequality and ensuring equal access to opportunities for vulnerable groups; 3.5) promoting sustainable growth through physical development (Kāya Bhavana) in resource management; and 3.6) improving transparent public administration through public participation.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
References
เครือวรรณ เทพดํา และสุปรีชา ชํานาญพุฒิพร. (2565). การพัฒนาคุณภาพชีวิตตามหลักพุทธธรรมของประชาชนในชุมชนท้องลำเจียก อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช. วารสารพุทธสังคมวิทยาปริทรรศน์, 7(2), 130-143
พระครูปริยัติกิตติวรรณ (วีระ กิตฺติวณฺโณ/ได้ทุกทาง) และคณะ. (2566). ชุมชนชาวพุทธต้นแบบด้านความเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อมสู่การพัฒนาที่ยั่งยืน: กรณีศึกษาชุมชนบ้านกันตวจระมวล อำเภอปราสาท จังหวัดสุรินทร์. วารสารวนัมฎองแหรกพุทธศาสตรปริทรรศน์, 11(2), 141-156.
พระธรรมปิฎก (ป.อ. ปยุตฺโต). (2544). พุทธธรรม (ฉบับเดิม). (พิมพ์ครั้งที่ 11). กรุงเทพฯ : ดวงแก้ว.
พระสุนัน เคะนะอ่อน. (2568). การพัฒนาคุณภาพชีวิตประชาชนตามหลักภาวนา 4 ขององค์การบริหารส่วนตำบลรอบเมือง อำเภอเมือง จังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 7(3), 607-618.
องค์การบริหารส่วนตำบลโพธิ์ไทรงาม. (2566). แผนพัฒนาท้องถิ่น พ.ศ. 2566-2570. เข้าถึงได้จาก https://www.phosaingam.go.th/project-detail?hd=7&id=23139 .
Amartya Sen. (1999). Development as freedom. New York : Oxford University Press.
Goleman, D. P. (1995). Emotional intelligence: Why it can matter more than IQ for character, health and lifelong achievement. New York : Bantam Books.
Krejcie, R. V. & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.
Maslow, A. H. (1943). A theory of human motivation. Psychological Review, 50(4), 370–396.
Noble, T. & McGrath, H. (2016). The positive educational practices framework: A tool for facilitating the work of educational psychologists in promoting pupil wellbeing. Educational & Child Psychology, 33(2), 67–77.
United Nations Development Programme. (2022). Human development report 2022: Uncertain times, unsettled lives. New York : UNDP.
