การพัฒนาโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและแนวทางการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาและตรวจสอบความสอดคล้องของโมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย กับข้อมูลเชิงประจักษ์ และ2) ศึกษาแนวทางการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยมศึกษาสุโขทัย การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ได้แก่ การวิจัยเชิงปริมาณ กลุ่มตัวอย่างเป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4–6 จำนวน 192 คน ได้มาโดยการสุ่มแบบแบ่งชั้น เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย จำนวน 2 ฉบับ ได้แก่ แบบสอบถามเกี่ยวกับระบบนิเวศการเรียนรู้ และแบบสอบถามเกี่ยวกับการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน มีค่าดัชนีความสอดคล้องรายข้ออยู่ระหว่าง 0.80–1.00 และมีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.952 และ 0.961 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยัน และการวิเคราะห์โมเดลสมการโครงสร้าง และการวิจัยเชิงคุณภาพ ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 5 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้เป็นแบบสัมภาษณ์ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) โมเดลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุของระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียนมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ โดยมีค่า p-value = 0.089, CFI = 0.994, TLI = 0.990, RMSEA = 0.050 และ SRMR = 0.017 และการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้มีอิทธิพลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน โดยมีขนาดอิทธิพลทางตรงและอิทธิพลรวมเท่ากับ 0.801 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ2) แนวทางการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้ที่ส่งผลต่อการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน ประกอบด้วย 2 ด้าน ได้แก่ (1) การส่งเสริมการจัดระบบนิเวศการเรียนรู้ โดยจัดสภาพแวดล้อมและแหล่งเรียนรู้ที่เอื้อต่อผู้เรียน พัฒนากระบวนการจัดการเรียนรู้ ส่งเสริมการมีส่วนร่วม ใช้เทคโนโลยีอย่างเหมาะสม พัฒนาครู และสร้างเครือข่ายความร่วมมือ และ(2) การส่งเสริมการเรียนรู้แห่งอนาคตของผู้เรียน โดยจัดการเรียนรู้ที่ยึดผู้เรียนเป็นสำคัญ บูรณาการเทคโนโลยีดิจิทัลและปัญญาประดิษฐ์ ส่งเสริมทักษะศตวรรษที่ 21 ความสามารถในการปรับตัว การเรียนรู้ร่วมกัน และการเรียนรู้ตลอดชีวิต
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
วุฒิชัย ไกรวิเศษ, พงษ์ลิขิต เพชรผล, และสุกัญญา แช่มช้อย. (2567). ความต้องการจำเป็นของการพัฒนาระบบนิเวศการเรียนรู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษาตามแนวคิดนวัตกรพลิกผัน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(2), 62-80. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/JRKSA/article/view/265465
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน. (2562). แนวทางการนิเทศเพื่อพัฒนาและส่งเสริมการจัดการเรียนรู้เชิงรุก (Active Learning) ตามนโยบายลดเวลาเรียนเพิ่มเวลารู้. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน.
Bronfenbrenner, U. (1979). The ecology of human development: Experiments by nature and design. Harvard University Press.
International Commission on the Futures of Education. (2021). Reimagining our futures together: A new social contract for education. UNESCO.
Organisation for Economic Co-operation and Development. (2019). OECD learning compass 2030: A series of concept notes. OECD.
UNESCO. (2016). Education 2030: Incheon Declaration and framework for action for the implementation of Sustainable Development Goal 4: Ensure inclusive and equitable quality education and promote lifelong learning opportunities for all. UNESCO.
United Nations. (2019). The Sustainable Development Goals Report 2019. https://unstats.un.org/sdgs/report/2019/The-Sustainable-Development-Goals-Report-2019.pdf
Wenger, E., Trayner, B., & de Laat, M. (2011). Promoting and assessing value creation in communities and networks: A conceptual framework. Ruud de Moor Centrum, Open University of the Netherlands. https://www.betterevaluation.org/sites/default/files/Wenger_Trayner_DeLaat_Value_creation.pdf
World Economic Forum. (2020). Schools of the future: Defining new models of education for the fourth industrial revolution. https://www3.weforum.org/docs/WEF_Schools_of_the_Future_Report_2019.pdf
