การประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มโรงเรียนแม่จะเรา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาสภาพการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ ในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มโรงเรียนแม่จะเรา และ2) ศึกษาแนวทางพัฒนาการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ ในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา ในกลุ่มโรงเรียนแม่จะเรา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณและการวิจัยเชิงคุณภาพ การวิจัยเชิงปริมาณ ประชากร ได้แก่ ผู้บริหารสถานศึกษา จำนวน 12 คน และครูผู้สอน จำนวน 171 คน รวมทั้งสิ้น 183 คน ในสถานศึกษากลุ่มโรงเรียนแม่จะเรา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 ปีการศึกษา 2568 โดยใช้แบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.97 กำหนดขนาดกลุ่มตัวอย่างตามตารางสำเร็จรูปของเครจซี่และมอร์แกน ได้กลุ่มตัวอย่างจำนวน 123 คน ประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษา 12 คน และครูผู้สอน 111 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยค่าความถี่ ค่าร้อยละ และค่าเฉลี่ย นำเสนอข้อมูลในรูปแบบตารางประกอบการบรรยาย ส่วนการวิจัยเชิงคุณภาพใช้การสัมภาษณ์ผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่คัดเลือกแบบเจาะจง จำนวน 5 คน ประกอบด้วยผู้บริหารสถานศึกษาวิทยฐานะชำนาญการขึ้นไป จำนวน 2 คน และครูวิทยฐานะชำนาญการขึ้นไป จำนวน 3 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยเทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัย พบว่า 1) สภาพการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษาในกลุ่มโรงเรียนแม่จะเรา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาตาก เขต 2 โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.55, S.D.= 0.59) และ2) แนวทางการพัฒนาการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในการบริหารงานวิชาการของผู้บริหารสถานศึกษา พบว่า ควรส่งเสริมการนำ AI มาใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลและคาดการณ์ความต้องการของผู้เรียน เพื่อนำไปพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนรู้ให้มีความทันสมัย สนับสนุนครูในการพัฒนาสื่อและเครื่องมือการเรียนรู้ รวมทั้งช่วยลดภาระงานและเพิ่มประสิทธิภาพการจัดการเรียนการสอน นอกจากนี้ ควรประยุกต์ใช้ AI ในการวิเคราะห์ข้อมูลทางการศึกษา
การนิเทศติดตาม การประเมินผลการจัดการเรียนรู้ และการจัดทำข้อมูลเพื่อการประกันคุณภาพการศึกษา เพื่อสนับสนุนการตัดสินใจของผู้บริหารและพัฒนาการบริหารงานวิชาการของสถานศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพและยั่งยืน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงศึกษาธิการ. (2564). หลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน พุทธศักราช 2551 ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560. กรุงเทพฯ : กระทรวงศึกษาธิการ.
กระทรวงศึกษาธิการ.สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2563). AI เพื่อพัฒนาการเรียนรู้กรุงเทพฯ : พริกหวานกราฟฟิค.
กฤตย์ษุพัช สารนอก, ประสิทธิ์ มงคลเกษตร, และกันตภภณ พรหมนิกร. (2568). การบริหารสถานศึกษาในยุคปัญญาประดิษฐ์และวิวัฒนาการการเรียนรู้. วารสารเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษา คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 8(28), 132–147.
จิติมา วรรณศรี. (2564). การบริหารจัดการศึกษายุคดิจิทัล. พิษณุโลก : รัตนสุวรรณการพิมพ์
นนทนันท์ คมขํา, และธีระเดช จิราธนทัต. (2569). แนวทางการประยุกต์ใช้ปัญญาประดิษฐ์ในสถานศึกษา สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาหนองบัวลำภู เขต 1. วารสารมณีเชษฐาราม วัดจอมมณี, 9(1), 405–419.
Krejcie, R. V., & Morgan, D. W. (1970). Determining sample size for research activities. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607–610.