การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ 2) ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างหลักพุทธธรรมกับบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ และ 3) เสนอแนวทางในการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ การวิจัยนี้เป็นการวิจัยแบบผสานวิธี ในการวิจัยเชิงปริมาณ แจกแบบสอบถามที่มีค่าความเชื่อมั่น 0.914 กับกลุ่มตัวอย่างจำนวน 372 คน และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์เพียร์สัน ขณะที่การวิจัยเชิงคุณภาพทำการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญโดยเลือกแบบเจาะจง จำนวน 17 รูป/คน ใช้เทคนิคการวิเคราะห์เนื้อหาเนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการวิจัย พบว่า 1) ระดับบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ ตามหลักพรหมวิหาร 4 ภาพรวมอยู่ในระดับปานกลาง ( = 3.36, S.D. = 0.70) ส่วนระดับบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้านในตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ โดยภาพรวม อยู่ในระดับปานกลาง (
= 3.17, S.D. = 0.76) 2) ความสัมพันธ์ระหว่างหลักพุทธธรรมกับบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน มีความสัมพันธ์ในลักษณะคล้อยตามกันเป็นคู่ ในภาพรวมอยู่ในระดับสูง (r = 0.712) และ3) แนวทางในการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมบทบาทหน้าที่ของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน ตำบลน้ำทรง อำเภอพยุหะคีรี จังหวัดนครสวรรค์ พบว่า (1) กำนันและผู้ใหญ่บ้านควรดูแลและแก้ไขปัญหาของประชาชนอย่างจริงใจ (2) ควรส่งเสริมความสัมพันธ์อันดีระหว่างผู้นำชุมชนและประชาชน (3) ควรให้กำลังใจ ยกย่อง และแสดงความเมตตาต่อประชาชน (4) ควรสร้างความร่วมมือและการยอมรับระหว่างผู้เกี่ยวข้องในชุมชน (5) ควรให้การดูแลและช่วยเหลือประชาชนอย่างเท่าเทียมและเป็นธรรม (6) ควรดูแลรักษาความสงบเรียบร้อยและความปลอดภัยของชุมชน และ (7) ควรส่งเสริมความสามัคคีและความร่วมมือเพื่อพัฒนาชุมชน
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
จิโรจน์ กิจศิลป์ชัย และคณะ. (2567). การประยุกต์ใช้หลักพรหมวิหารธรรมเพื่อส่งเสริมการบริหารงานของผู้บริหารเทศบาลตําบลรั้วใหญ่ อําเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี. วารสารนวัตกรรมการจัดการศึกษาและการวิจัย, 6(6), 1451-1462.
บุญเกียรติ การะเวกพันธุ์ และคณะ. (2566). พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่ พ.ศ. 2457. เข้าถึงได้จาก http://wiki.kpi.ac.th/index.php?title=พระราชบัญญัติลักษณะการปกครองท้องที่_พ.ศ._2457#cite_note-8
ประทีป เหลืองทองคำ และสมภพ ระงับทุกข์ (2564). บทบาทของกำนันและผู้ใหญ่บ้าน อำเภอนครชัยศรี จังหวังหวัดนครปฐมกับบทบาทปฏิบัติหน้าที่ตามหลักพรหมวิหาร 4. วารสารบัณฑิตศาส์น มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย, 19(1), 263-273.
พระครูอุปกิตปริยัติโสภณ (สุข สุมงฺคโล) และวัชรินทร์ ชาญศิลป์. (2567). พุทธธรรมาภิบาลเพื่อส่งเสริมการปกครองท้องที่ในจังหวัดอุทัยธานี. วารสารพุทธนวัตกรรมและการจัดการ, 7(1), 25-37.
พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ (ฉบับที่ 8) พ.ศ. 2557. (2557, 30 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 131, ตอนพิเศษ 143 ง, หน้า 37-43.
พระราชบัญญัติลักษณะปกครองท้องที่ พุทธศักราช 2457. (2457, 17 กรกฎาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่ม 31, ตอนที่ 229, หน้า 274-321.
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำทรง. (2565).สภาพทั่วไป. เข้าถึงได้จากwww.namsong.go.th/condition.php
อนุพงษ์ เผ่าจินดา, พลเอก. (2564). มท.1 มอบสารวันกำนันผู้ใหญ่บ้านเนชั่นสุดสัปดาห์. เข้าถึงได้จาก https://www.thaijobsgov.com/ jobs/310388