ภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธเพื่อการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดีของผู้บริหารองค์กร : กรณีศึกษาองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธเพื่อการบริหารจัดการบ้านเมืองที่ดีของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดพิษณุโลก ด้วยวิธีวิจัยเชิงคุณภาพ ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึกจากผู้ให้ข้อมูลสำคัญที่เป็นผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในจังหวัดพิษณุโลกโดยใช้วิธีการเลือกแบบเจาะจง จำนวน 20 คน การวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์และสังเคราะห์เอกสาร หนังสือ ตำราที่เป็นแนวคิด ทฤษฎี รวมถึงงานวิจัยที่เกี่ยวข้องเพื่อให้ได้ตัวแปรที่ส่งผลต่อการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผลการวิจัย พบว่า ภาวะผู้นำทางการเมืองต้องรู้หน้าที่ไม่เลือกปฏิบัติ ตรงไปตรงมา ไม่คดโกงและแก้ปัญหาร่วมกันทำงานอยู่ในกรอบของกฎหมาย ประสานความร่วมมือให้ประชาชนมีส่วนร่วมในการปฏิบัติหน้าที่และหารือระหว่างผู้ดำเนินโครงการกับประชาชนที่ได้รับผลกระทบ และการนำพาโครงการให้บรรลุวัตถุประสงค์พร้อมจัดสำรวจความพึงพอใจของประชาชนต่อการให้บริการขององค์กรเป็นประจำทุกปี องค์ประกอบในด้านของภาวะผู้นำทางการเมืองเชิงพุทธที่มีอิทธิพลต่อแนวความคิดของผู้บริหารองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น การประชุมกันเนืองนิตย์ การพร้อมเพียงกันประชุม การปฏิบัติตามกฎหมายข้อบังคับปฏิบัติตนให้เป็นตัวอย่างต่อประชาชน เคารพเชื่อฟังและให้เกียรติผู้ใหญ่ ตั้งมั่นในหลักนิติธรรม มีความยุติธรรม ไม่ลุแก่อำนาจในการตัดสินใจ ปกป้องรักษาสถานที่สำคัญของชุมชน ส่งเสริมบุคคลากรที่ปฏิบัติงานดีสามารถบริหารงานสำเร็จบรรลุตามวัตถุประสงค์ที่กำหนดไว้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
โกวิทย์ พวงงาม. (2552). การปกครองท้องถิ่นไทยหลักการและมิติใหม่ในอนาคต. กรุงเทพฯ : โรงพิมพ์เดือนตุลา.
โชคสุข กรกิตติชัย. (2561). องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช2560. สำนักงานเลขาธิการสภาผู้แทนราษฎร.
ธิติวุฒิ หมั่นมี. (2561). ภาวะผู้นำการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดีขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นบัณฑิตศึกษา ภาควิชารัฐศาสตร์ คณะสังคมศาสตร์. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. วารสารสังคมศาสตร์. 7(3), 298-314.
ประยูร เจนตระกูลโรจน์. (2563). การเรียนรู้เพื่อสร้างจิตสำนึกอย่างยั่งยืนต่อสิ่งแวดล้อมตามหลักพุทธวิธี.วารสาร มจร มนุษยศาสตร์ปริทรรศน์. 6(1), 295-313.
พระมหานรินทร์ สุรปญฺโญ (เอมพันธ์). (2562). การประยุกต์หลักพุทธจริยธรรมเพื่อพัฒนาจริยธรรมทางการเมืองของผู้นำทางการเมืองในจังหวัดชัยภูมิ. วารสารชัยภูมิปริทรรศน์. 2(1), 27-37.
พระมหาพิพัฒพงศ์ จิตธมโม (วงษ์ชาลี). (2565). การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมการสื่อสารของนักการเมืองไทย. วารสารสิรินธรปริทรรศน์. 23(2), 149-158.
พระสมุห์อุทัย อุทัยเมธี. (2561). กระบวนการสามัคคีตามหลักอปริหานิยธรรม. วารสาร มจร นครน่านปริทรรศน์. 2(1), 121-137.
ไพบูลย์ สุขเจตนี. (2563). การพัฒนาความไว้วางใจทางการเมืองของประชาชนที่มีต่อนักการเมืองระดับท้องถิ่นในจังหวัดนนทบุรี. วารสารมหาจุฬานาครทรรศน์. 7(10), 235-247.
ภูสิทธ์ ภูคำชะโนด. (2562). การพัฒนาชุมชนวิถีประชาธิปไตยตามหลักธรรมาภิบาล: หลักความโปร่งใสของประชาชนในพื้นที่เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร. วารสาร มจร สังคมศาสตร์ปริทรรศน์ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 8(4), 278-279.
ระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างระบบบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ. 2542. (2552, 10 สิงหาคม). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 116 ตอนที่ 63 ง, หน้า 26–27.
ศิลาวัฒน์ ชัยวงศ์. (2561). จริยธรรมของนักการเมืองในระบบการเมืองไทย. วารสารสมาคมศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย. 6(1), 67-81.
สรรพสิทธิ์ ชมภูนุช และกัมปนาท วงษ์วัฒนพงษ์. (2564). การทุจริตในองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: เงื่อนไขและการป้องกัน. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(10), 423-440.
สำนักงานพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์จังหวัดพิษณุโลก. (2565). รายงานสถานการณ์ทางสังคมจังหวัดพิษณุโลก ประจำปี 2565. เข้าถึงได้จาก https://www.m-society.go.th/ewtadmin/ewt/mso_web/download/article/article_20220920155233.pdf#:~:text=%E0%B8%9E%E0%B8%B4%E0%B8%A9%E0%B8%93%E0%B8%B8%E0%B9%82%E0%B8%A5%E0%B8%81%20157%20814%203%2C792%2019%2C519%2021%2C243%202%2C672%2048%2C197.%20%E0%B8%88%E0%B8%B1%E0%B8%87%E0%B8%AB%E0%B8%A7%E0%B8%B1%E0%B8%94
สุปัญญดา สุนทรนนทธ์ และคณะ. (2558). ปัจจัยด้านภาวะผู้นำการเปลี่ยนแปลง กิจกรรมการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ และความพร้อมสำหรับการเปลี่ยนแปลงที่มีอิทธิพลต่อการปฏิบัติงานของบุคลากรในมหาวิทยาลัยในกำกับของรัฐในประเทศไทย. วารสารมหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม (มนุษย์ศาตร์และสังคมศาสตร์). 9(2), 133-146.
สุวรรณ์ แก้วนะ. (2564). การพัฒนาคุณลักษณะผู้นำตามหลักสัปปุริสธรรมของผู้บริหารเทศบาลในจังหวัดสมุทรปราการ. วารสารสังคมปริทรรศน์ มจร. 10(3), 101-112.
อัคพงศ์ สุขมาตย์ และคณะ. (2560). ภาวะผู้นำแบบยั่งยืนในศตวรรษที่ 21 ภายใต้กรอบการศึกษาประเทศไทย. วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม. 16(2), 1-7.
Creswell. J. W. Plano Clark. V. L. Gutmann. M. L. & Hanson. W. E. (2003). Advanced Mixed Methods Research Designs. Thousand Oaks, CA.
