การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมือง ของข้าราชการตำรวจ ในสังกัดกองบังคับการอำนวยการ โรงพยาบาลตำรวจ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาระดับวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจ 2) เปรียบเทียบระดับวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจในสังกัดกองบังคับการอำนวยการ โรงพยาบาลตำรวจ ตามปัจจัยส่วนบุคคล และ 3) เสนอแนวทางการประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจในสังกัดกองบังคับการอำนวยการ โรงพยาบาลตำรวจ การวิจัยนี้ใช้แบบผสานวิธี ประกอบด้วยการวิจัยเชิงปริมาณ เก็บข้อมูลจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 155 คน คำนวณจากสูตรทาโร ยามาเน เครื่องมือที่ใช้ คือแบบสอบถามที่มีค่า IOC อยู่ที่ 0.788 และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าการถดถอยเชิงเส้นอย่างง่าย และการวิจัยคุณภาพ มีการสัมภาษณ์เชิงลึกกับผู้ให้ข้อมูลสำคัญจำนวน 15 รูป/คน วิเคราะห์ข้อมูลเนื้อหาเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า 1) ข้าราชการตำรวจมีระดับวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจ โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 3.90, S.D.= 0.07) 2) ผลการเปรียบเทียบระดับวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจ พบว่า ข้าราชการตำรวจที่มีปัจจัยส่วนบุคคลต่างกัน มีระดับวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจโดยภาพรวมแตกต่างกัน จึงยอมรับสมมติฐานที่ตั้งไว้ทุกข้อ 3) การประยุกต์ใช้หลักพุทธธรรมเพื่อส่งเสริมวัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจ โดยใช้หลักสังคหวัตถุ 4 พบว่า วัฒนธรรมทางการเมืองของข้าราชการตำรวจมีลักษณะชั้นเชิงที่ชัดเจน และมีการปฏิบัติตามคำสั่ง จากผู้บังคับบัญชาอย่างเคร่งครัด สามารถทำได้โดยการนำหลักธรรมที่เน้นความเสมอภาค ความเข้าใจ และความมีเมตตา มาปรับใช้ในการพัฒนาและปรับปรุงวัฒนธรรมการทำงาน หลักการ 1) ให้ทาน เพื่อจัดสรรตำแหน่งและทรัพยากรอย่างเท่าเทียม 2) หลักปิยวาจา คือ การพูดดีจะช่วยลดความรู้สึกของการเป็น “ไพร่ฟ้า” และส่งเสริมการมีส่วนร่วมอย่างสร้างสรรค์ในองค์กร 3) หลักอัตถจาริยา (การทำตัวเป็นตัวอย่างที่ดี) ในองค์กรข้าราชการตำรวจ สามารถช่วยในการปรับปรุงพฤติกรรม และกระบวนการทำงานให้เป็นไปในทางที่สร้างสรรค์และมีประสิทธิภาพ และ 4) หลักสมานัตตาในการจัดสรรทรัพยากร และโอกาสต่างๆ โดยไม่ขึ้นอยู่กับความสัมพันธ์ทางการเมือง หรือบุคคล
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
1. เนื้อหาและข้อมูลในบทความที่ลงพิมพ์กับวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ ถือเป็นข้อคิดเห็น และความรับผิดชอบของผู้เขียนบทความโดยตรงซึ่งกองบรรณาธิการวารสารไม่จำเป็นต้องเห็นด้วย หรือร่วมรับผิดชอบใด ๆ
2. บทความ ข้อมูล เนื้อหา รูปภาพ ฯลฯ ที่ได้รับการตีพิมพ์ในวารสารวิจยวิชาการ ถือเป็นลิขสิทธิ์ของวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ หากบุคคลหรือหน่วยงานใดต้องการนำทั้งหมดหรือส่วนหนึ่ง ส่วนใดไปเผยแพร่ต่อหรือเพื่อการกระทำการใด ๆ จะต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจากวารสารวิจัยและวิชาการบวรพัฒน์ก่อนเท่านั้น
เอกสารอ้างอิง
โกวิท วงศ์สุรวัฒน์. (2559). รัฐศาสตร์กับการเมือง. กรุงเทพฯ : สำนักพิมพ์ตะเกียง.
ชลิดา นาคสุด. (2567). การสร้างสัมพันธภาพระหว่างข้าราชการตำรวจกับประชาชนด้วยหลักสังคหวัตถุธรรมในยุคไทยแลนด์ 4.0. วารสาร มจร.หริภุญชัยปริทรรศน์ (Journal of MCU Haripunchai Review), 8(2), 400-414.
ธัชชนันท์ อิศรเดช. (2565). วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตยของประชาชนในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 7(1), 482-499
พระครูปลัด เกษฎา ผาทอง และคณะ. (2562). วัฒนธรรมทางการเมือง: แนวคิดสู่การพัฒนาสังคมไทย. วารสารบัณฑิตศึกษามหาจุฬาขอนแก่น, 6(2), 14–27.
รัตนา สารักษ์. (2563). การส่งเสริมวัฒนธรรมการเมืองของประชาชนในอำเภอนิคมพัฒนา จังหวัดระยอง (สารนิพนธ์รัฐศาสตรมหาบัณฑิต). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย.
ศรายุทธ นกใหญ่. (2558). วัฒนธรรมทางการเมืองแบบประชาธิปไตย ของบุคลากรวิทยาลัยเทคโนโลยีทางการแพทย์และสาธารณสุข กาญจนาภิเษก. (วิทยานิพนธ์รัฐประศาสนศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชารัฐประศาสนศาสตร์). บัณฑิตวิทยาลัย : มหาวิทยาลัยศิลปากร.
Pye, L. W. (2014). Political culture and political development (S. Verba & L. W. Pye, Eds.). Princeton, NJ: Princeton University Press.
Yamane, T. (1973). Statistics: An introductory analysis. (3rd ed.). New York: Harper & Row.
