การศึกษาวิเคราะห์ความรักในพระพุทธศาสนาเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต - มั่นประเสริฐ, ชาญธาดา; ปันธิยะ, พูนชัย; ชื่นวงศ์, พิรภานุวัตณ์ (วารสารปรัชญาอาศรม, 2021)
บทความวิจัย เรื่องนี้ มีวัตถุประสงค์ 3 ข้อ คือ (1) เพื่อศึกษาความรักทางพระพุทธศาสนาเถรวาท (2) เพื่อศึกษาการพัฒนาคุณภาพชีวิต (3) เพื่อศึกษาวิเคราะห์ความรักทางพระพุทธศาสนาเถรวาทเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิต เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพ ผลการวิจัยพบว่า ความรักในทางพระพุทธศาสนา ประกอบไปด้วย (1) เสนหา เป็นความรักที่เกิดจากตัณหาเป็นการสนองความต้องการของตนเอง (2) เปมะ เป็นความรักที่เป็นความพอใจเกี่ยวเนื่องกัน เช่น พี่น้อง สามีภรรยา (3) เมตตา เป็นความปรารถนาดี อนุเคราะห์ เอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ ความไม่ปองร้ายกันและกัน (4) เมตตาอัปปมัญญา เป็นความรักที่ไม่มีขอบเขต และไม่มีประมาณ ไม่จำกัด มีจิตแผ่ไปทั้งมนุษย์และสัตว์ โดยความรักแบบเมตตาและเมตตาอัปปมัญญาเป็นความรักที่สามารถนำมาใช้พัฒนาคุณภาพชีวิตได้ ในด้านการพัฒนาคุณภาพชีวิต คือการเรียนรู้ การฝึกฝนควบคุม ปรับปรุง เปลี่ยนแปลง มุ่งมั่นพัฒนาตนเองให้เต็มศักยภาพของมนุษย์ ความรักสามารถนำมาใช้เป็นแรงขับเคลื่อน หรือแรงบันดาลใจในการพัฒนาคุณภาพชีวิตในหลายด้าน ทั้งการใช้ความรักพัฒนาตนเอง การใช้ความรักพัฒนาครอบครัว การใช้ความรักเพื่อการพัฒนาความสัมพันธ์ของคู่ครองหรือคนรัก การใช้ความรักเพื่อการพัฒนาการทำงาน ตลอดจนสามารถใช้ความรักเพื่อการพัฒนาสังคมประเทศชาติได้