การกำหนดอัตราค่าปรับในคดีสิ่งแวดล้อมของสภาแห่งรัฐฝรั่งเศส - ศรีภิรมย์, สุคนธา (วารสารวิชาการศาลปกครอง, 2023)
คดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมเป็นคดีที่มีลักษณะที่ก่อให้เกิดความเสียหายแก่ทรัพยากรธรรมชาติที่มีผลกระทบต่อประชาชนและเป็นคดีที่มีความซับซ้อน ศาลปกครองซึ่งเป็นกลไกสำคัญที่มีส่วนในการแก้ไขเยียวยาปัญหาสิ่งแวดล้อม จึงจำเป็นต้องใช้มาตรการทางกฎหมายบางประการที่จะหยุดหรือระงับการกระทำที่ก่อให้เกิดความเสียหายนั้นให้เร็วที่สุด วิธีการแก้ไขเยียวยาต้องทันต่อเหตุการณ์ จากการพิจารณาคำพิพากษาคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อมสำคัญหลายคดีที่ผ่านมา สิ่งสำคัญของการแก้ไขเยียวยาสิ่งแวดล้อมที่เด่นชัด คือ การบังคับตามคำพิพากษาให้เกิดผลเป็นรูปธรรม เนื่องจากการปฏิบัติตามคำพิพากษานั้นมีความสำคัญมาก เพื่อให้การปกครองแบบนิติรัฐดำเนินต่อไปได้ ในบทความนี้จะกล่าวถึงการกำหนดจำนวนเงินค่าปรับในมาตรการปรับเพื่อบังคับให้มีการปฏิบัติตามคำพิพากษาในคดีปกครองเกี่ยวกับสิ่งแวดล้อม หลักการนี้เป็นกรณีเมื่อศาลปกครองได้กำหนดคำบังคับในคำพิพากษาแล้ว แต่หากยังมิได้มีการบังคับให้เป็นไปตามคำพิพากษาไม่ว่าเหตุใดก็ตาม ศาลปกครองอาจมีการกำหนดมาตรการปรับซึ่งเป็นมาตรการหลักมาตรการหนึ่งที่จะเป็นหลักประกันการปฏิบัติตามคำพิพากษาสำหรับผู้ชนะคดีได้ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาคดีปกครอง มาตรา L. 911-5 มิได้กำหนดอัตราของการกำหนดค่าปรับไว้ ทำให้อัตราการคำนวณค่าปรับเป็นดุลพินิจของตุลาการเจ้าของสำนวนตามที่กฎหมายกำหนดให้สภาแห่งรัฐสามารถสั่งให้หน่วยงานของรัฐจ่ายเงินจำนวนหนึ่ง โดยคิดคำนวณจำนวนเงินตามวันที่ล่าช้าในการปฏิบัติตามคำพิพากษาของศาล มาตรการปรับมีวัตถุประสงค์ให้ฝ่ายปกครองดำเนินการให้คำพิพากษามีผล มาตรการปรับนี้มีขอบเขต แต่เนื่องจากวัตถุประสงค์ของการกำหนดมาตรการปรับเป็นไปเพื่อการกดดันให้มีการบังคับตามคำพิพากษา จึงเป็นผลให้ไม่มีการกำหนดไว้ในกฎหมายถึงอัตราจำนวนเงินค่าปรับในแต่ละประเภทคดี ทั้งนี้ ในทางปฏิบัติ แผนกรายงานและวิเคราะห์คดีจะเสนอต่อแผนกคดีปกครองเพื่อจัดทำบันทึกสรุปสำนวน กำหนดคำบังคับ และเสนอมาตรการปรับพร้อมกำหนดจำนวนเงิน อัตราค่าปรับจะแตกต่างกันไป ขึ้นอยู่กับการกำหนดของแต่ละศาล แต่ส่วนใหญ่แล้วจะกำหนดตามจำนวนวันที่ล่าช้าในการปฏิบัติตามคำพิพากษา ส่วนจำนวนเงินค่าปรับทั้งหมดนั้น ศาลจะพิจารณาตามแต่ละกรณี โดยคำนึงถึงข้อเท็จจริงของคดีและพฤติการณ์แวดล้อม ต้องพิจารณาพิพากษาคดีโดยประสานประโยชน์สาธารณะและบริการสาธารณะให้เกิดความเป็นธรรม อันเป็นการใชอํานาจของสภาแห่งรัฐในฐานะศาลปกครองสูงสุดในการตรวจสอบฝ่ายปกครองว่าได้บังคับใช้กฎหมายโดยถูกต้องหรือไม่