แนวทางการพัฒนาครูตามแนวคิดทักษะการโค้ชของครู ในโรงเรียนกลุ่มเครือข่าย ลาดใหญ่ สังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาสมุทรสงคราม
Main Article Content
บทคัดย่อ
บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาความต้องการจำเป็นของการพัฒนาครูตามแนวคิดทักษะการโค้ชของครู และ 2) เพื่อศึกษาแนวทางการพัฒนาครูตามแนวคิดทักษะการโค้ชของครู ประชากร คือ สถานศึกษากลุ่มเครือข่ายลาดใหญ่ จำนวน 8 สถานศึกษา ผู้ให้ข้อมูล สถานศึกษาละ 5 คน ได้แก่ ผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 1 คน หัวหน้างานบริหารวิชาการ จำนวน 1 คน และครูผู้สอน จำนวน 3 คน รวมทั้งสิ้น 40 คน ผู้ให้ข้อมูลสำคัญ จำนวน 6 คน และผู้ทรงคุณวุฒิประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ จำนวน 6 คน โดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสอบถามแบบมาตรวัดประมาณค่า 5 ระดับ มีค่าความเชื่อมั่นเท่ากับ 0.98 แบบสัมภาษณ์แบบกึ่งโครงสร้าง และแบบประเมินความเหมาะสมและความเป็นไปได้ วิเคราะห์ข้อมูลโดยการหาความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ดัชนีลำดับความต้องการจำเป็น (PNImodified) และการวิเคราะห์เนื้อหา ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนาครูตามแนวคิดทักษะการโค้ชของครู มีค่าดัชนีความต้องการจำเป็นสูงที่สุด คือ ด้านการฝึกอบรมก่อนเข้าทำงาน และ 2) แนวทางการพัฒนาครูตามแนวคิดทักษะการโค้ชของครู ได้แก่ (1) ด้านการฝึกอบรมก่อนเข้าทำงาน ผู้บริหารควรมีแนวทางที่ชัดเจนในการส่งเสริมครู โดยสร้างความเข้าใจในบทบาทหน้าที่ (2) ด้านการบริหารผลการปฏิบัติงาน ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูพัฒนาตนเองผ่านการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง (3) ด้านการวางแผนการพัฒนาบุคลากรรายบุคคล ผู้บริหารควรดำเนินการพัฒนาบุคลากรอย่างเป็นระบบ (4) ด้านการติดตามการปฏิบัติงาน ผู้บริหารควรส่งเสริมให้เกิดการเรียนรู้ร่วมกันของครูผ่านกระบวนการแลกเปลี่ยนประสบการณ์ (5) ด้านการใช้ระบบจับคู่การทำงาน ผู้บริหารควรส่งเสริมระบบจับคู่ครูเพื่อแลกเปลี่ยนเรียนรู้ (6) ด้านการสอนงาน ผู้บริหารควรส่งเสริมครูโดยให้คำปรึกษาทำหน้าที่เป็นโค้ช (7) ด้านการวางแผนประสบการณ์ ผู้บริหารควรส่งเสริมให้ครูได้เรียนรู้จากการลงมือปฏิบัติจริงโดยมีครูพี่เลี้ยง และ (8) ด้านการเป็นพี่เลี้ยง ผู้บริหารควรเน้นการดูแลและส่งเสริมครูใหม่อย่างเป็นระบบ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ชูศรี วงศ์รัตนะ. (2564). เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย (พิมพ์ครั้งที่ 15). กรุงเทพ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ธนา ธุศรีวรรณ. (2562). การพัฒนารูปแบบการชี้แนะเพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการเรียนรู้ใน
ศตวรรษที่ 21 สำหรับครูระดับมัธยมศึกษา. วิทยานิพนธ์ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาหลักสูตรและการสอน บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ธารทิพย์ นรังศิยา. (2558). แนวทางการชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยงครู : บทเรียนจากการศึกษาเชิงปริมาณและ
เชิงคุณภาพ. วิทยานิพนธ์ครุศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาวิธีวิทยาการวิจัยการศึกษา บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประวิต เอราวรรณ์. (2560). รายงานการศึกษาส่วนบุคคล เรื่อง ระบบการผลิตและพัฒนาครูประเทศสิงคโปร์ :
บทเรียนสำหรับประเทศไทย. ค้นเมื่อ มีนาคม 28, 2568. จาก
http://www.mfa.go.th/dvifa/contents/filemanager/files/nbt/nbt9/IS/9059.pdf
มารุต พัฒผล. (2558). รูปแบบการพัฒนาครูประถมศึกษาด้านการโค้ชเพื่อการรู้คิด. E-Journal, Silpakorn
University. ฉบับภาษาไทย สาขามนุษยศาสตร์สังคมศาสตร์และศิลปะ, 2, 593.
ราณี จีนสุทธิ์ และ หทัยภัทร จีนสุทธิ์. (2564). แนวทางการพัฒนาครูวิถีใหม่ฉลาดรู้เท่าทันดิจิทั (Approaches
to Developing New Normal Teachers in Digital Literacy). คุรุสภาวิทยาจารย์, 2(2), 16.
วรัชยา ประจำ. (2563). รูปแบบการพัฒนาครูโดยใช้ชุมชนการเรียนรู้ทางวิชาชีพเพื่อส่งเสริมการจัดการเรียนรู้
เชิงรุก โรงเรียนอนุบาลห้วยทับทัน. ศรีสะเกษ : สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษา
ศรีสะเกษ เขต 2.
วรรัตน์ ปทุมเจริญวัฒนา. (2561). การชี้แนะและการเป็นพี่เลี้ยง (Coaching and Mentoring).
ค้นเมื่อ กุมภาพันธ์ 11, 2567 จาก https://www.trueplookpanya.com.
สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน กระทรวงศึกษาธิการ. (2558). แผนยุทธศาสตร์พัฒนาโรงเรียน
ขนาดเล็ก พ.ศ. 2558 - 2561. กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา. (2560). แผนการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2560-2579. กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2565). แผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ
ฉบับที่สิบสาม พ.ศ. 2566–2570. กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
. (2566). แผนแม่บทภายใต้ยุทธศาสตร์ชาติ (พ.ศ. 2566 - 2580) (ฉบับแก้ไขเพิ่มเติม).
กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
สำนักงานส่งเสริมสังคมแห่งการเรียนรู้และคุณภาพเยาวชน (สสค.). (2557). สรุปสาระสำคัญการประชุม
วิชาการ อภิวัฒน์การเรียนรู้... สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย. เอกสารประกอบการประชุมวิชาการ “อภิวัฒน์การเรียนรู้... สู่จุดเปลี่ยนประเทศไทย” กรุงเทพฯ : ผู้แต่ง.
สายัณห์ ต่ายหลี ทวีศิลป์ กุลนภาดล และอภิธีร์ ทรงบัณฑิตย์. (2565). การพัฒนาระบบการเตรียมความพร้อมและพัฒนาครูใหม่สำหรับสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน. วารสารพัฒนาการเรียนการสอน มหาวิทยาลัยรังสิต. 16(1), 195.
สิรินภา กิจเกื้อกูล. (2558). สะเต็มศึกษา STEM Education. วารสารศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร,
(2), 202.
สุทัศน์ ธิยานันท์ และคณะ (2556). การพัฒนารูปแบบการบริหารผลการปฏิบัติงานของครูสังกัดสำนักงานเขต
พื้นที่การศึกษาประถมศึกษา. วารสารศึกษาศาสตร์มหาวิทยาลัยนเรศวร, 15 (ฉบับพิเศษ), 234.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2562). การวิจัยประเมินความต้องการจำเป็น (พิมพ์ครั้งที่ 4). กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
Armstrong, M., & Taylor, S. (2023). Armstrong's handbook of human resource management
practice sixteenth edition. United Kingdom.
Cronbach, L. J. (1978). Essential of psychological testing. New York: Herper & Row.
Wilson, J., & Gislason, M. (2010). Coaching skills for nonprofit managers and
leaders developing people to achieve your mission. San Francico, CA: Jossey Bass.