แผนธุรกิจพัฒนาศักยภาพระบบสายพานลำเลียง

Main Article Content

ณัฐรินีย์ หิรัญพิศ

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ (1) เพื่อศึกษาคุณสมบัติของระบบสายพานลำเลียงที่ลูกค้าต้องการ (2) เพื่อศึกษาหากลยุทธ์ในการพัฒนาองค์กรให้มีความสามารถในการแข่งขันสามารถตอบสนองความต้องการของลูกค้า (3) เพื่อจัดทำแผนธุรกิจให้กับ บจก. ดับเบิ้ลยู โกรว์ เมคคานิค ดำเนินการวิจัยเชิงปริมาณ ประชากรคือกลุ่มผู้ประกอบธุรกิจการฆ่าและบรรจุเนื้อสัตว์ปีก และผู้ประกอบธุรกิจการฆ่าและบรรจุเนื้อสดยกเว้นสัตว์ปีกจากรายชื่อผู้ประกอบการจำนวน 236 ราย คำนวณจากสูตร Taro Yamane ได้ขนาดกลุ่มตัวอย่าง 342 คน ในการเก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามที่เป็น Google Form ด้วยวิธีการเก็บแบบอย่างง่าย โดยการกำหนดค่าความเชื่อมั่นร้อยละ 95 และระดับความคลาดเคลื่อนร้อยละ 5 วิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน พบว่า (1) คุณสมบัติของระบบสายพานลำเลียงที่ลูกค้าต้องการเป็นประเภทหน้าเรียบ (พียู, พีอี, พีวีซี) ต้องการส่งต่อการผลิตระหว่างเครื่องจักร เพิ่มประสิทธิภาพในการผลิตโดยงบประมาณที่ตั้งไว้ไม่เกิน 300,000 บาทต่อชุด (2) กลยุทธ์ในการพัฒนาศักยภาพองค์กรวิเคราะห์จากส่วนประสมการตลาด 7Ps ประกอบด้วย ผลิตภัณฑ์ให้ความสำคัญต่อประสิทธิภาพในการใช้งานและความปลอดภัย ราคามีความเหมาะสมคุณภาพที่รวมการติดตั้งกับราคา ช่องทางการติดต่อจัดจำหน่ายสะดวกรวดเร็วการส่งเสริมการตลาดให้มีการรับประกันผลงาน บุคลากรมีทีมงานมีความรู้และความสารถในการแก้ไขปัญหาอย่างมีประสิทธิภาพ กระบวนการจัดการแก้ไขปัญหาได้รวดเร็ว และสิ่งแวดล้อมทางกายภาพสามารถให้ความรู้มีคู่มือสร้างความเชื่อมั่น (3) แผนการลงทุนการพัฒนาศักยภาพระบบสายพานลำเลียงเพิ่มการลงทุน 3 ล้านบาท มีอัตราการเติบโตของธุรกิจร้อยละ 8.9 มีระยะการคืนทุน 2 ปี 

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
หิรัญพิศ ณ. . (2025). แผนธุรกิจพัฒนาศักยภาพระบบสายพานลำเลียง. วารสารสหวิทยาการและการจัดการร่วมสมัย, 4(1), 61–71. สืบค้น จาก https://so09.tci-thaijo.org/index.php/JCIM/article/view/6169
ประเภทบทความ
Research article

เอกสารอ้างอิง

กานต์ ไทยสีหราช และศักดิ์ระภีร์ วรวัฒนะปริญญา. (2560). การศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อยอดขายเครื่องจักรและชิ้นส่วนอะไหล่เครื่องจักรที่ลดลงของบริษัทในนิคมอุตสาหกรรมอมตะนคร จังหวัดชลบุรี.วารสารครุศาสตร์อุตสาหกรรม, 5(2), 108-119.

ทัดพงศ์ อวิโรธนานนท์. (2564). การประยุกต์ใช้ Bissiness Model Canvas สำหรับงานวิจัย. BMC_Research.http://mis.ms.su.ac.th/MISMS03/uploads/01/PROS2021_0006_doc_attach1_20210504_18_BgCanvas_Research19Apirl21SU.pdf.

ธิตินันท์ นิตยารัมภ์พงศ์. (2560) การศึกษาความเป็นไปได้ของแนวคิดธุรกิจแขนกลอัจฉริยะเกี่ยวกับงานอุตสาหกรรม Mr.Robot [สารนิพนธ์ปริญญาการจัดการมหาบัณฑิต วิทยาลัยการจัดการมหาวิทยา ลัยมหิดล]. CMMU Digital Archive. https://archive.cm.mahidol.ac.th/handle/123456789/2494

ศิริวรรณ เสรีรัตน์. (2541). กลยุทธ์การตลาด และการบริหารการตลาด. กรุงเทพฯ: ธีระฟิลม์/ไซเท็กซ์

อุทิศ ขาวเธียร (2546). การวางแผลกลยุทธ์ (ฉบับปรับปรุงครั้งที่ 2). กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย