วารสารวิชาการนวัตกรรมการบริหารการศึกษา

รูปแบบการบริหารโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ฐานนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างทักษะนวัตกรของนักเรียนมัธยมศึกษา

2026-02-25T10:17:26+07:00

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 4 ประการ คือ 1) พัฒนารูปแบบการบริหารโครงการห้องเรียนพิเศษวิทยาศาสตร์ฐานนวัตกรรมเพื่อเสริมสร้างทักษะนวัตกรของนักเรียนมัธยมศึกษา 2) จัดทำแนวทางการประยุกต์ใช้รูปแบบในบริบทการศึกษาที่หลากหลาย 3) สร้างรูปแบบที่ครอบคลุมการพัฒนาทักษะนวัตกรศตวรรษที่ 21 และ 4) ประเมินความเหมาะสมของรูปแบบโดยผู้เชี่ยวชาญให้อยู่ในระดับ “ดี” ขึ้นไป การวิจัยเป็นแบบวิจัยและพัฒนา โดยใช้แนวคิดการจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ฐานโครงงาน การเรียนรู้ฐานนวัตกรรม และทฤษฎีทักษะนวัตกรศตวรรษที่ 21 เป็นกรอบแนวคิด แบ่งเป็น 2 ระยะ ได้แก่ (1) การพัฒนารูปแบบจากการวิเคราะห์เอกสาร 40 ฉบับ (พ.ศ. 2558–2567) และ (2) การประเมินความเหมาะสมของรูปแบบ ผู้ให้ข้อมูลหลักคือผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน ครอบคลุมด้านการบริหารจัดการ การประเมินผล และการศึกษาฐานนวัตกรรม เครื่องมือวิจัยได้แก่ 1) แบบบันทึกการวิเคราะห์เอกสาร และ 2) แบบสอบถามความเหมาะสมของรูปแบบ มาตราส่วน 5 ระดับ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยการวิเคราะห์เนื้อหา ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน

ผลการวิจัยพบว่า (1) รูปแบบประกอบด้วยองค์ประกอบหลัก 2 ส่วน ได้แก่ การจัดการเรียนรู้วิทยาศาสตร์ฐานโครงงาน 8 องค์ประกอบ และกระบวนการเรียนรู้ฐานนวัตกรรม 8 องค์ประกอบ รวมถึงทักษะนวัตกร 5 ด้าน (2) ผลการประเมินความเหมาะสมโดยผู้เชี่ยวชาญพบว่ารูปแบบมีความเหมาะสมในระดับสูงสุด ( = 4.68, S.D. = 0.52) โดยองค์ประกอบการเรียนรู้ฐานนวัตกรรมได้รับการประเมินสูงสุด ( = 5.00, S.D. = 0.00) (3) รูปแบบสามารถปรับใช้ในบริบทที่หลากหลายได้อย่างยืดหยุ่น และ (4) รูปแบบสามารถส่งเสริมทักษะนวัตกรของนักเรียนได้อย่างครอบคลุมทั้งความคิดสร้างสรรค์ การคิดวิเคราะห์และแก้ปัญหา การทำงานร่วมกันและการสื่อสาร นวัตกรรมดิจิทัล และความรับผิดชอบต่อสังคม สอดคล้องกับแนวทางการศึกษาในศตวรรษที่ 21

การกำกับดูแลเชิงกลยุทธ์และความเป็นเลิศของหลักสูตรนักบินพาณิชย์ แบบจำลองเชิงสาเหตุเพื่อการพัฒนานโยบายการศึกษาการบิน

2026-02-25T10:39:03+07:00

บทความวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์ 1) เพื่อศึกษาระดับการจัดแนวหลักสูตรระหว่างกรอบสมรรถนะ ICAO Competency-Based Training and Assessment (ICAO CBTA) และกรอบคุณวุฒิแห่งชาติ (Thailand Qualifications Framework: TQF) ในบริบทหลักสูตรนักบินพาณิชย์ระดับปริญญาตรี 2) เพื่อพัฒนาและทดสอบแบบจำลองเชิงสาเหตุของการกำกับดูแลเชิงกลยุทธ์ที่ส่งผลต่อความเป็นเลิศของหลักสูตรนักบินพาณิชย์ และ 3) เพื่อเสนอข้อเสนอเชิงนโยบายสำหรับการพัฒนาการศึกษาการบินบนฐานหลักฐานเชิงประจักษ์ รูปแบบการวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณ ใช้แนวคิดการกำกับดูแลเชิงกลยุทธ์ร่วมกับกรอบ ICAO CBTA และ TQF เป็นกรอบการวิจัย พื้นที่วิจัยคือหน่วยงาน/สถาบันที่เกี่ยวข้องกับการบริหารและดำเนินหลักสูตรการบินในระดับอุดมศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือผู้มีส่วนได้ส่วนเสียด้านการจัดการหลักสูตรการบิน จำนวน 407 คน ใช้วิธีคัดเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยมี 1 ชนิด คือแบบสอบถาม ประกอบด้วย 6 องค์ประกอบ รวม 29 ตัวแปรสังเกตได้ วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติพื้นฐาน และแบบจำลองสมการโครงสร้าง (SEM)

ผลการวิจัยพบว่า 1) แบบจำลองมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดีมาก (χ²/df = 1.85, CFI = 0.97, RMSEA = 0.041) 2) แบบจำลองสามารถอธิบายความแปรปรวนของความเป็นเลิศของหลักสูตรได้สูง (R² = 0.83) และ 3) การจัดแนวหลักสูตร (Curriculum Alignment) มีอิทธิพลสูงสุดต่อความเป็นเลิศของหลักสูตร (β = 0.38) รองลงมาคือ การกำกับดูแลเชิงกลยุทธ์ (β = 0.31) การมีส่วนร่วมของผู้มีส่วนได้ส่วนเสีย (β = 0.27) และระบบประกันคุณภาพ (β = 0.25) องค์ความรู้จากงานวิจัยนี้สามารถใช้เป็นกรอบกำกับเชิงนโยบายเพื่อยกระดับคุณภาพการผลิตนักบินและสร้างความสอดคล้องมาตรฐานอย่างเป็นระบบ.

การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน วิชาคณิตศาสตร์เรื่อง เลขยกกำลัง เพื่อส่งเสริมผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ของนักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1

2026-02-25T10:46:08+07:00

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เพื่อพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน วิชาคณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 75/75 2) เพื่อเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์มัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน ระหว่างก่อนและหลังเรียน 3) เพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน วิชาคณิตศาสตร์ มัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัยคือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1/2 โรงเรียนเสนางคนิคม ภาคเรียนที่ 1 ปีการศึกษา 2568 จำนวน 29 คน ได้มาโดยการเลือกแบบเจาะจง เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แผนการจัดการเรียนรู้ 12 แผน แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนชนิดเลือกตอบ 4 ตัวเลือก จำนวน 20 ข้อ และแบบประเมินความพึงพอใจ จำนวน 14 ข้อ สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าประสิทธิภาพ (E1/E2) ค่าเฉลี่ย,ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบ t-test for Dependent Samples

ผลการวิจัยพบว่า 1) การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชันเรื่องเลขยกกำลัง วิชาคณิตศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่มีประสิทธิภาพตามเกณฑ์ 76.05/76.90 ซึ่งมากกว่าเกณฑ์ที่ตั้งไว้ 2) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคณิตศาสตร์มัธยมศึกษาปีที่ 1 ที่ได้รับการจัดกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน เรื่องเลขยกกำลัง หลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ความพึงพอใจที่มีต่อกิจกรรมการเรียนรู้โดยใช้เกมมิฟิเคชัน เรื่องเลขยกกำลัง วิชาคณิตศาสตร์ มัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยรวมอยู่ในระดับมาก ( = 4.24, S.D. = 0.73)

การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษายุคดิจิทัล

2026-02-25T10:44:14+07:00

ท่ามกลางพลวัตศตวรรษที่ 21 และการเปลี่ยนผ่านสู่ยุคดิจิทัล หน่วยงานทางการศึกษาเผชิญความท้าทายจากสภาวะโลกาภิวัตน์ที่ส่งผลกระทบอย่างเป็นลูกโซ่ในทุกมิติ การยกระดับสู่องค์กรนวัตกรรมมาตรฐานสากลจึงจำเป็นต้องอาศัยการวางยุทธศาสตร์เชิงระบบและการบริหารจัดการที่เข้มแข็ง โดยมีบทบาทของ “ผู้นำเชิงรุก” (Proactive Leader) เป็นกลไกหลักในการขับเคลื่อนวิสัยทัศน์ นวัตกรรม และเทคโนโลยีสารสนเทศภายใต้หลักธรรมาภิบาล การบริหารความเสี่ยงในสถานศึกษายุคดิจิทัลถือเป็นเครื่องมือเชิงกลยุทธ์สำคัญตามแนวทางของสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ ที่ช่วยสร้างหลักประกันในการคาดการณ์ ป้องกัน และลดทอนความเสียหายจากวิกฤตการณ์ที่ไม่คาดฝันได้อย่างเป็นรูปธรรม ส่งผลให้องค์กรสามารถบริหารจัดการทรัพยากรได้อย่างคุ้มค่าสูงสุด (Value for Money) และมุ่งสู่เป้าหมายในการพัฒนาคุณภาพผู้เรียนตามหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน (พ.ศ. 2551) ให้มีทักษะสำคัญที่เท่าทันการเปลี่ยนแปลง เพื่อสร้างความมั่นคงและยั่งยืนให้กับสถานศึกษาท่ามกลางการแข่งขันในระดับนานาชาติ