Policies on election campaign signs (2023) are difficult to implement reflect the problems of Thai Polity - Eumsin, Payan (วารสารวิชาการนอร์ทเทิร์น, 2024)
โครงการวิจัย “ARU-RREC/029/2564” นี้แสดงให้เห็นว่า การเมือง/พรรคการเมือง ไม่ใช่ผู้กำหนดนโยบายที่ดี เนื่องจากปัญหาความไม่เท่าเทียมกันในนโยบายสาธารณะที่ขาดธรรมาภิบาลซึ่งมีความสัมพันธ์กับ “ระบบอำมาตยาธิปไตยใน (รัฐ) ราชการไทย สะท้อนผ่าน ป้ายหาเสียงการเลือกตั้งที่ไม่สามมารถปฏิบัติได้ (2566)” การเลือกตั้งเป็นหนึ่งในข้ออ้างเพื่อได้งบประมาณโดยชอบธรรมและยื้อยึดทรัพยากรที่มีไม่มากนัก เฉพาะการเมืองบางกลุ่มที่ได้รับผลประโยชน์จากการเลือกตั้งเท่านั้น อ้างและสร้างความชอบธรรมในการจัดตั้งนโยบายสาธารณะ โดยเน้นแต่ผลประโยชน์ตนเองในรูป “คณาธิปไตย-ธนาธิปไตย” ไม่ใช่ (ผลประโยชน์) เสียงข้างมากที่แท้จริง ซึ่งเป็นการแอบอ้างเป็น “พรรคการเมืองชนชั้นสูง” หรืออ้างในนาม “พรรคการเมืองประชาธิปไตยแต่ไร้ธรรมาภิบาล” ดังนั้น ปัญหาการเมืองไทยเกิดจาก “บริบททางการเมืองที่ไม่ซื่อตรง” เลินเล่อต่อ “กระบวนการนโยบายศาสตร์” รัฐบาลกลางกำหนดนโยบายสาธารณะในรูปแบบ “นโยบายโดยชนชั้นนำ” นอกจากนี้ยังแสดงพฤติกรรมการจัดตั้งนโยบายจากบนลงล่าง ซึ่งควรทำให้นโยบายมุ่งไปที่แนวคิด “การบริหารแบบมีประชาธิปไตยและมี ‘ธรรมาภิบาล’” มากขึ้น ช่วยลดปรากฏการณ์การเมืองที่ไม่สามารถส่งเสริมการเปลี่ยนผ่านความเป็นประชาธิปไตย เพื่อให้เกิดเสถียรภาพทางการเมือง ลดโอกาสที่จะล้มเหลวในการถ่ายทอดอุดมการณ์ผ่านสถาบันทางการเมืองภายใต้ระบบรัฐสภา รวมทั้งจัดให้มีนโยบายสาธารณะที่สอดคล้องกับการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี