การประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการป่าชุมชนบ้านปงแสงทอง ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ - ธรรมเสนา สุนันทา; ปอนถิ่น ประเสริฐ; สีดาคำ อภิรมย์ (วารสารภูมินิเวศพัฒนาอย่างยั่งยืน, 2024)
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาการบริหารจัดการป่าชุมชน 2) ศึกษาการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการป่าชุมชน 3) แนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการป่าชุมชนบ้านปงแสงทอง ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ งานวิจัยนี้ใช้กระบวนการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนรวม ผู้ให้ข้อมูลสำคัญได้แก่ ผู้นำชุมชน ตัวแทนกลุ่มองค์กร/หน่วยงาน และประชาชนในพื้นที่ จำนวน 17 คน โดยการรวบรวมข้อมูลมีหลากหลายรูปแบบ ได้แก่การวิเคราะห์เอกสารและข้อมูลภาคสนาม มีการสำรวจพื้นที่ การสังเกต การสัมภาษณ์ แล้วทำการวิเคราะห์ สังเคราะห์เนื้อหาตามประเด็นที่ศึกษา จากนั้นนำเสนอในรูปแบบเชิงพรรณนา จากผลการศึกษาพบว่า บ้านปงแสงทอง ตำบลขี้เหล็ก อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ มีพื้นที่ป่าชุมชน 1,000 ไร่ มีสภาพป่าที่มีศักยภาพเป็นแหล่งอาหารป่าธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์หมุนเวียนตลอดปีและมีการใช้ประโยชน์อื่น ๆ ของคนในชุมชน แต่งตั้งคณะกรรมการป่าชุมชน กำหนดวัตถุประสงค์และเป้าหมายในการอนุรักษ์และฟื้นฟูป่าชุมชนอย่างชัดเจน การบริหารจัดการป่าชุมชนที่เน้นกลไกการมีส่วนร่วมทุกภาคส่วนและน้อมนำการประยุกต์ใช้หลักสัปปายะ 7 ในการอนุรักษ์และฟื้นฟูป่าชุมชน สำหรับแนวทางการประยุกต์หลักพุทธธรรมเพื่อการบริหารจัดการป่าชุมชนซึ่งเป็นแนวทางการดำเนินชีวิตที่เอื้อต่อการพึ่งพาและเกื้อกูลซึ่งกันและกัน ประกอบด้วย 7 ปัจจัย ได้แก่ ที่อยู่เหมาะสม การคมนาคมเหมาะสม การพูดคุยเหมาะสม บุคคลเหมาะสม อาหารเหมาะสม อากาศเหมาะสม และอิริยาบถเหมาะสม